Ο έρωτάς σου ένα φθηνό μαγαζάκι

κόσμος μπαίνει βγαίνει

κι εγώ σε μιαν άκρη να παρατηρώ:

“πόσες καρδιές ακόμα θα προσπεράσεις

 και θα σπάσεις στο διάβα σου;”

Σε μιαν άκρη του μυαλού σου ευελπιστώ να βρίσκομαι κι εγώ

ένα μονοπάτι τρέχω να βρω να χωθώ στην αγκαλιά σου

να κλέψω τα φιλιά σου

όμως το κορμί σου ένας λαβύρινθος κι η καρδιά σου δύσκολος προορισμός.

Μέσα στους διαδρόμους του μυαλού σου

κρατάς γυναίκες φυλακισμένες

ψυχές αθώες

σκορπάς τ’ άρωμά σου και τις αφοπλίζεις

κι εκείνες μένουν εκεί παραδομένες για πάντα.

Ένα σήμα σου περιμένω, κάθομαι και σε παρατηρώ

ψάχνω να βρω τρόπο να μπω έστω και για λίγο στην ζωή σου

να σεργιανίσω στο κορμί σου έστω για μία νύχτα

ο έρωτάς σου μονοδιάσταστος κι εγωκεντρικός

δεν δίσταζε να τάζει τον ουρανό με τ’ άστρα

κι όταν υφάρπαζε αυτό που επιθυμούσε

έκανε πέρα και πήγαινε παρακάτω.

Κλειδωμένες καρδιές κρατάς

δεν αφήνεις περιθώρια γι’ ανακωχή

θυσιάζεις ό,τι έχεις και δεν έχεις

για να κλέψεις λίγο από το παραμύθι

κι ύστερα η αστερόσκονη γίνεται σκέτη σκόνη.

Πολλή φθήνια έχεις μέσα σου

και την πληρώνουν αθώες ψυχές ακριβά, τελικά!

_

γράφει η Πολυξένη Ζαρκαδούλα