Φυλακισμένη καρδιά

Δημοσίευση: 14.07.2021

Ετικέτες

Κατηγορία

Ο έρωτάς σου ένα φθηνό μαγαζάκι

κόσμος μπαίνει βγαίνει

κι εγώ σε μιαν άκρη να παρατηρώ:

“πόσες καρδιές ακόμα θα προσπεράσεις

 και θα σπάσεις στο διάβα σου;”

Σε μιαν άκρη του μυαλού σου ευελπιστώ να βρίσκομαι κι εγώ

ένα μονοπάτι τρέχω να βρω να χωθώ στην αγκαλιά σου

να κλέψω τα φιλιά σου

όμως το κορμί σου ένας λαβύρινθος κι η καρδιά σου δύσκολος προορισμός.

Μέσα στους διαδρόμους του μυαλού σου

κρατάς γυναίκες φυλακισμένες

ψυχές αθώες

σκορπάς τ’ άρωμά σου και τις αφοπλίζεις

κι εκείνες μένουν εκεί παραδομένες για πάντα.

Ένα σήμα σου περιμένω, κάθομαι και σε παρατηρώ

ψάχνω να βρω τρόπο να μπω έστω και για λίγο στην ζωή σου

να σεργιανίσω στο κορμί σου έστω για μία νύχτα

ο έρωτάς σου μονοδιάσταστος κι εγωκεντρικός

δεν δίσταζε να τάζει τον ουρανό με τ’ άστρα

κι όταν υφάρπαζε αυτό που επιθυμούσε

έκανε πέρα και πήγαινε παρακάτω.

Κλειδωμένες καρδιές κρατάς

δεν αφήνεις περιθώρια γι’ ανακωχή

θυσιάζεις ό,τι έχεις και δεν έχεις

για να κλέψεις λίγο από το παραμύθι

κι ύστερα η αστερόσκονη γίνεται σκέτη σκόνη.

Πολλή φθήνια έχεις μέσα σου

και την πληρώνουν αθώες ψυχές ακριβά, τελικά!

_

γράφει η Πολυξένη Ζαρκαδούλα

Ακολουθήστε μας

Αναίτια Ευθυμία

Αναίτια Ευθυμία

Πράξεις ολικές και αμαρτωλές, βλασφημίες και άνομες επιθυμίες μου, κείτονται εντός μου. Επιπόλαιες οι αναθεωρήσεις μου, κατά βάση γιατί επιβάλλονται. Ξεκινάω πάλι από την αρχή, μόνο για να βεβαιωθώ, πως οι αστερισμοί ανήκουν στους ουρανούς. Τα σφάλματά μου και ο...

Το σπαθί του Δαμοκλή

Το σπαθί του Δαμοκλή

Και ο δόλιος ο Δαμοκλής, Κάθεται και στοχάζεται Στου παλατιού την πόρτα Και μονός του καταριέται Τον άτιμο τον τύραννο, Που τον εκαταράστη. Και κάθε ώρα που περνά Το χρώμα η πορφύρα χάνει, και χρυσός την λάμψη, την απαράμιλλη, Και το φαΐ την γεύση του. Αφού του Άδη το...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Το σπαθί του Δαμοκλή

Το σπαθί του Δαμοκλή

Και ο δόλιος ο Δαμοκλής, Κάθεται και στοχάζεται Στου παλατιού την πόρτα Και μονός του καταριέται Τον άτιμο τον τύραννο, Που τον εκαταράστη. Και κάθε ώρα που περνά Το χρώμα η πορφύρα χάνει, και χρυσός την λάμψη, την απαράμιλλη, Και το φαΐ την γεύση του. Αφού του Άδη το...

σε τρεις στροφές

σε τρεις στροφές

Πάνω στο παραθύρι ένας βασιλικός  κάποια κλωνιά από ζουμπούλια στο τραπέζι της κουζίνας Τα βήματα της μάνας άδεια Κοίταξα μέσα μου να τη βρω Πότε απόδιωξε από πάνω της τα μαύρα; Φόρεσε εκείνη τη φανταχτερή ρόμπα τη μόνη που είχε ξεμείνει σε κάποιο παλιό μπαούλο στο...

Η κανάτα

Η κανάτα

Μέσα σε ένα σκοτεινό ξύλινο κουτί Μια γυάλινη κανάτα με κρασί Αδειάζει σε μια τρύπια κούπα Που δεν θα γεμίσει ποτέ Χύνεται το κρασί πάνω στα θραύσματα Ποτίζει το ξύλο Σαπίζει και φυτρώνει βλαστός αναρριχητικός Λέγεται μίσος Τα φύλλα του ο θυμός Αν δεν ανοίξεις το...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου