Χάθηκε η νιότη

Δημοσίευση: 16.06.2014

Ετικέτες

Κατηγορία

 

Banner_4 

Χάθηκε η νιότη στα βουνά, πάγωσαν τα όνειρά της

τα σύννεφα κρύψανε και την απελπισιά της.

Ομίχλη θόλωσε το όνειρο και το φιλί παγώνει

σαν άγγελος επί της γης, σαν τιμωρός λυτρώνει.

Στα λαϊκά τα άσματα, στα δακρυσμένα μάτια,

να κάψεις θες τα νιάτα σου και η νύχτα θρονιασμένη,

να καρτερά το χάραμα, τον ήλιο, την αχτίδα.

Θύρες κλειστές αμέτρητες!

Ρούφηξες το τσιγάρο σου και μπήκες πάλι μέσα

θρονιάζεσαι στα κάγκελα, με τη βαριά την πέτρα

μικρόσωμος και ασθενικός με λόγια πιπεράτα.

«Προκλητική η νιότη της, μες το κατάντημά της

και παγερό το βλέμμα της, αγκομαχά κοντά της».

Φωνή απλά που σίγησε!

Το μίσος τρέφει δάκρυα, ματώνει με τον πόνο

κορμιά αθώα ξεψυχούν, στο σίδερο, στη στάχτη.

Κορμιά που μαρτυρήσανε, ψυχές πατήσαν χάμω

πλημμύρισαν με αίματα και χάραξαν τα χείλη.

Μπήκαν απόψε στο κελί, σπίλωσαν τη ζωή μου

αγώνα δίκαιο επιθυμούν και ο θάνατος παιχνίδι.

Ο κολασμός του ένοχου, του αθώου η αδικία

σκορπίστηκε στη μνήμη της, άφησε το σημάδι.

Η μνήμη κοντοστάθηκε και έριξε βελόνια

και με φωνή που αντήχησε, παρέσυρε τη μάζα.

Πνέει αέρας παγερός, κεντάει το παραμύθι

σφοδρό παιχνίδι άρχισε, φορώντας τα άρματά της.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ο νους

Ο νους

Μια χαραμάδα φτάνει, φως κι ας μην έχει, καινούργιους κόσμους για να κτίσει χωρίς την σάρκα να υπολογίζει   Ο δύσμοιρος, σαν μια νέα πραγματικότητα τους πιστεύει. Αρνείται, πως είναι της φαντασίας κύημα, υλικό, που χάνεται σαν σύννεφο στον αέρα. Κτίζει και χαλά,...

Στην ουρά του θανάτου

Στην ουρά του θανάτου

Στην ουρά του θανάτου, ο άνθρωπος  κι είναι το τέρας αόρατο κι αόρατα στριφογυρίζει. Σείεται  ανασηκώνεται, με μιας, πολλούς μαζί αρπάζει    Στην ουρά γίνεται χαμός  λες κι ο άνθρωπος αιώνια θα ζήσει  Κτίζει μέγαρα, κάστρα και επαύλεις  Καίει δέντρα, ξεριζώνει...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Στην ουρά του θανάτου

Στην ουρά του θανάτου

Στην ουρά του θανάτου, ο άνθρωπος  κι είναι το τέρας αόρατο κι αόρατα στριφογυρίζει. Σείεται  ανασηκώνεται, με μιας, πολλούς μαζί αρπάζει    Στην ουρά γίνεται χαμός  λες κι ο άνθρωπος αιώνια θα ζήσει  Κτίζει μέγαρα, κάστρα και επαύλεις  Καίει δέντρα, ξεριζώνει...

ΚΛΕΦΤΡΕΣ ΜΑΤΙΕΣ, ΚΛΕΦΤΕΣ ΑΝΑΣΕΣ

ΚΛΕΦΤΡΕΣ ΜΑΤΙΕΣ, ΚΛΕΦΤΕΣ ΑΝΑΣΕΣ

Άξιζε που περίμενε τόσο   Οι ελπίδες άξιζαν περισσότερο Και η μαρτυρική συμβίωση  με τον φόβο πως δεν θα ‘ρθει άξιζε και αυτή    Ήρθα για να επιβιώσω  και να ερωτευτώ Η αποστολή έχει και δώρα  να ξεπερνώ τις δυσκολίες   Απλές σκέψεις Όλες οι περίπλοκες...

Ελευθερία

Ελευθερία

Η ελευθερία έχει υμνηθεί άπειρες φορές από ποιητή.  Παίρνω το θάρρος και εγώ να την παινέσω ως αξία-σκοπό και ως αξία-μέσο.  Δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει πως η αξία αυτή φέρει χαρά και ηδονή. Και όποιον πολύ έχει καταπιεστεί  πάντα θα συμφέρει να την κυνηγήσει....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου