Χάθηκε η νιότη

Δημοσίευση: 16.06.2014

Ετικέτες

Κατηγορία

 

Banner_4 

Χάθηκε η νιότη στα βουνά, πάγωσαν τα όνειρά της

τα σύννεφα κρύψανε και την απελπισιά της.

Ομίχλη θόλωσε το όνειρο και το φιλί παγώνει

σαν άγγελος επί της γης, σαν τιμωρός λυτρώνει.

Στα λαϊκά τα άσματα, στα δακρυσμένα μάτια,

να κάψεις θες τα νιάτα σου και η νύχτα θρονιασμένη,

να καρτερά το χάραμα, τον ήλιο, την αχτίδα.

Θύρες κλειστές αμέτρητες!

Ρούφηξες το τσιγάρο σου και μπήκες πάλι μέσα

θρονιάζεσαι στα κάγκελα, με τη βαριά την πέτρα

μικρόσωμος και ασθενικός με λόγια πιπεράτα.

«Προκλητική η νιότη της, μες το κατάντημά της

και παγερό το βλέμμα της, αγκομαχά κοντά της».

Φωνή απλά που σίγησε!

Το μίσος τρέφει δάκρυα, ματώνει με τον πόνο

κορμιά αθώα ξεψυχούν, στο σίδερο, στη στάχτη.

Κορμιά που μαρτυρήσανε, ψυχές πατήσαν χάμω

πλημμύρισαν με αίματα και χάραξαν τα χείλη.

Μπήκαν απόψε στο κελί, σπίλωσαν τη ζωή μου

αγώνα δίκαιο επιθυμούν και ο θάνατος παιχνίδι.

Ο κολασμός του ένοχου, του αθώου η αδικία

σκορπίστηκε στη μνήμη της, άφησε το σημάδι.

Η μνήμη κοντοστάθηκε και έριξε βελόνια

και με φωνή που αντήχησε, παρέσυρε τη μάζα.

Πνέει αέρας παγερός, κεντάει το παραμύθι

σφοδρό παιχνίδι άρχισε, φορώντας τα άρματά της.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ο Τυφλός

Ο Τυφλός

Είναι γεμάτη τατουάζ  -Τη χαζεύω έκθαμβος. Διερωτώμαι: Πώς φεγγαρίζει μες στην τόση μελάνη; Πάνε χρόνια που είμαι τυφλός: Το ένα μάτι στη Σαγκάη και Τ’ άλλο στην Τοσκάνη.   Χάρτης μου η Στίξη της σε Σώμα αεροπ λ α ν ι κ ό.   Πετάω στη στρατόσφαιρα Κορτάρω μ’...

Περί δύναμης

Περί δύναμης

Στο φεγγαρόφωτο, μια επίκληση - να μου φανερωθείς και πάλι,  αποδεσμευμένη τούτη τη φορά από μετρημένες περηφάνιες.  Και να ’σαι, ήλιος στο σκοτάδι μου,  στο μάγουλό μου το ζεστό σου χέρι,  γυμνή, αναψοκοκκινισμένη.  Χάρη απελπισίας σού ζητάω - μείνε.  Μα εσύ, το...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Περί δύναμης

Περί δύναμης

Στο φεγγαρόφωτο, μια επίκληση - να μου φανερωθείς και πάλι,  αποδεσμευμένη τούτη τη φορά από μετρημένες περηφάνιες.  Και να ’σαι, ήλιος στο σκοτάδι μου,  στο μάγουλό μου το ζεστό σου χέρι,  γυμνή, αναψοκοκκινισμένη.  Χάρη απελπισίας σού ζητάω - μείνε.  Μα εσύ, το...

Το Μαβί Παρεό

Το Μαβί Παρεό

Ναι,  Αλλ’ εκείνο το Παρεό, Που το θαλασσώνεις καμιά δεκαριά φορές τον χρόνο Δεσμεύοντάς το να ρουφά από μέσα σου  Tην αβάσταχτα περιχαρακωμένη αλμύρα -Μα να γλυκίζεται όσο τ ί π ο τ ε άλλο Που περιτέχνως ελάχιστα το υγραίνεις Και α ρ γ ά, α π ο λ α υ σ τ ι κ ά Σα...

Ο θάνατος των ημερών

Ο θάνατος των ημερών

Πίσω απ’ το θάνατο των ημερών ελλοχεύει το ποίημα επενδύει το μέλλον του στις ανομολόγητες ρωγμές στη σιωπή των φύλλων στη βροχή απ’ την οποία θέλουμε να προφυλάξουμε τους πεθαμένους.   Πάνω από τις πόλεις των ανθρώπων πρυτανεύει η βοή θραύσματα πόνου ψεύδους...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου