Χαμένα όνειρα

Δημοσίευση: 1.03.2014

Ετικέτες

Κατηγορία

 

Τα τζάμια γίνανε θρύψαλα, πληγές από σημάδια

που ρίζωσαν μες την καρδιά, καρφώθηκαν μαχαίρια.

Σείστηκε η γη μπροστά μου και πόνεσε τα σωθικά

δεν μπόρεσαν να αντέξουν τα όνειρά μου.

Υγραίνονται τα μάτια μου, στον πόνο του ανθρώπου

που αρνήθηκε, δεν άκουσε, τα βήματα σίγησαν

κι όλα αλλάξανε μορφή και γίναν αυταπάτη

μέσα από κρύα βλέμματα και η μοίρα λάθος ήρθε.

Μα το σεργιάνι δύσκολο, προχώρησα πιο πέρα

τον εαυτό μου αρνήθηκα, άλλαξα προσωπείο,

να αντισταθώ αδύνατο, να βρω τη δύναμή μου.

Βράχοι μου πέσανε σωρό, πλάκωσαν τη ψυχή μου

ναι με ζάλισαν τον τρελό, χορεύω στο σκοτάδι.

Εικόνες μέσα από καπνούς κι η μυρωδιά της στάχτης

έγιναν σύννεφο θολό, νιώθω σαν ακροβάτης.

Η γλώσσα μούδιασε, δεν μπόρεσε να πει αυτό που θέλει

ο λόγος πάγωσε και έσβησε κι αυτός μες τη σιγή του.

Δίχτυα βαθιά απλώθηκαν, μπερδεύτηκαν, σκίστηκαν

και πρέπει πάλι να φτιαχτούν, για ψάρεμα να βγούνε.

Κλείσε το φως με πόνεσε, τα μάτια μου δε βλέπουν

με τη ψυχή παρέα μου, αδειάζω το μυαλό μου.

Πετάω προς τον ουρανό, ταξίδι για να κάνω

και πίνω ποτά να ζαλιστώ, για λίγο να ξεχάσω.

Γυμνός ανοίγω πέταλα, ελεύθερος να νιώσω

και στην προσπάθεια ακροβατώ, φοβάμαι να ενδώσω.

Η φυλακή μου δύσκολη,τα χείλη ψιθυρίζουν

μέσα σε δρόμους πέτρινους, έκλεψα το τραγούδι

κι έγραψα λέξεις δυνατές, να νιώσω ότι υπάρχω.

Ομίχλη, σκόνη φύσηξε, πέταξα το όνειρό μου.

 

της Πέρσας Μαρμαρινού

 

(πηγή εικόνας)

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι  κόλλησαν στις άκρες των χειλιών, καθώς το αίμα,  στις ροζιασμένες σακούλες, φούσκωνε και ξεφούσκωνε, σαν τη δερμάτινη ζώνη  που βαστά το στομάχι, μην τυχόν και παραπέσει  στις άκρες των ποδιών.   Για να μην πεινάσει  ο χρόνος, όση ώρα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι  κόλλησαν στις άκρες των χειλιών, καθώς το αίμα,  στις ροζιασμένες σακούλες, φούσκωνε και ξεφούσκωνε, σαν τη δερμάτινη ζώνη  που βαστά το στομάχι, μην τυχόν και παραπέσει  στις άκρες των ποδιών.   Για να μην πεινάσει  ο χρόνος, όση ώρα...

Τρία ποιήματα

Τρία ποιήματα

1. Στο μικρό δωμάτιο, μέτρησε τέσσερις  άσπρους τοίχους. Ψηλά ο ουρανός. «Ήρθε η Άνοιξη», σκέφτηκε. Τους έβαψε γαλάζιους  και πνίγηκε στη θάλασσα. 2. Στο σκονισμένο κομοδίνο  είχε ξεχάσει τα σκουλαρίκια της. Με χάλκινες ζωγραφιές.                Σε κλουβί, μικρά...

1-1-3

1-1-3

Η ζωή μας Νεφέλωμα κινούμενο το παίρνει ο αέρας, πότε δω, πότε εκεί μια βγαίνει μπροστά μια κρύβει το φως μια θλιμμένο τρέχει μ’ αγωνία μια ξανθό ζεσταίνει την καρδιά   Οι αλήτες κι οι ονειροπόλοι ξαπλώνουν καταγής και χαζεύουν σιωπηλοί χάνονται στην κίνηση Την...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου