Τον ταρίφα δεν ρωτώ
δεν με νοιάζει που θα πάει
μες στα μάτια τον κοιτώ
αν είμαι καλά ρωτάει.
«Βάλτε μπροστά να φύγουμε
τα φώτα πριν μας λιώσουν
στα λάθη μας ανήκουμε
κι αυτά ας μας τελειώσουν».
Ο ταρίφας διακριτικά
απ’ τον καθρέφτη με κοιτά
και ειπώθηκαν βουβά
των ματιών μας τα αλμυρά.
Με ένα ταξί γυρνώ
σε δρόμους και αναμνήσεις
είναι πάντα το φευγιό
που μου φέρνει συγκινήσεις.
«Στις μοίρες που ελπίζουμε
γινήκαμε κουβάρια
όσο κι αν ξετυλίγουμε
δεν παίρνουμε χαμπάρια».
Αχ, αυτό μου είπε βιαστικά
και δεν μου ζήτησε λεφτά
της καρδιάς τα δανεικά
τα ’χει ο πόνος για χαρά.
_
γράφει ο Σωκράτης Τσελεγκαρίδης
0 Σχόλια