Χρυσοί Χτύποι, του Φοίβου Μανωλούδη

13.04.2016

clapping-189171_1920

Στους δρόμους ξεχύνονται άγνωστοι χτύποι
κλαπ και κλαπ κλαπ
πού να γεννιούνται άραγε;

Μην είναι στα κρυφά
σώμα πάνω στο σώμα σε σώμα
να σέρνονται
σε αποσύνθεση τα σώματα
ανθρώπων σαν εμένα
κλαπ κλαπ και κλαπ
και η σκόνη τους μένει φίλη των νοικοκυρών.

Μην είναι οι βόμβες άνθρωποι
άνθρωποι που εκρήγνυνται
κλαπ κλαπ κλαπ και
ξαφνικά απο μας ξέχωρα
για ένα θεό που νομίζουν
Ω Παρίσι, Άγκυρα, Βρυξέλλες, Πόλη
τι σας κάναμε και πόσα άλλα μέρη περιμένουν.

Μην είναι τα χέρια μου
που σε ρυθμό δίνουν κάλεσμα
και αυτοί δεν απαντούν
χαράζουν την αρχή
πένθιμα μόνο εγώ υπάρχω
και έτσι είναι καλύτερα
κλαπ και κλαπ κλαπ.

 

-

γράφει ο Φοίβος Μανωλούδης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

O κόσμος μας

O κόσμος μας

Πόσο μικρή στα αλήθεια, μοιάζει η ζωή; Πόσο ασύστολα, παλεύει με τον χρόνο; σαν συμπυκνώνεται, σε μια μόνο στιγμή σε ένα παιχνίδι, που σε βρίσκει πάντα μόνο.   Πόσο μικρός μοιάζει ο κόσμος μας, αλήθεια;  σε ένα σύμπαν που ατέλειωτο φαντάζει όταν το συναίσθημα,...

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Ξεδιπλώνεις τον χάρτη και ψάχνεις για λαβύρινθο σε μια εικόνα ενός καθρέφτη μίας ασαφούς μάζας   Μπορείς να μυρίσεις τον δίχως βάρος καπνό του μελανιού του συγγραφέα προσπαθώντας να δημιουργήσει νέους κόσμους   Ένας σκοτεινός πίνακας σε χαρτί Μπορείτε να δεις...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Παναγιώτα Καραγιαννίδη

    Διακρίνω μια λεπτή επιρροή από Δημουλά και φυσικά, έναν ευγενή αντικατοπτρισμό της πραγματικότητας που προβληματίζει και ευαισθητοποιεί.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου