Select Page

Χωρίς επιλογή

Χωρίς επιλογή

 

 

Οι ανταύγειες του ο ήλιου στα τζάμια

και τα δάκρυα της βροχής,

αναμνήσεις του ονείρου

που χάθηκε στα χρόνια.

Φιλιά πίσω απ' τις κουρτίνες

και έρωτες καλά κρυμμένοι στο παλιό σεντούκι.

Η αθωότητα που έκλεψαν με βία

και την έβαλαν να κρέμεται στο σύρμα

μαζί με το λευκό σεντόνι.

Μια καρδερίνα κλαίει τον πόνο μου

και τα κυκλάμινα στον κήπο

βάφηκαν βιολετί.

Ένα πένθιμο σύννεφο αγκαλιάζει

το θρήνο και 'γω χορεύω

πάνω απ' τα αποκαΐδια μου.

Τι απέμεινε να θυμίζει την παιδικότητα;

Μια κούκλα ξεχασμένη πάνω απ' το τζάκι.

 

_

γράφει η Σταματία Βλάγκα

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

2 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Πολύ όμορφο ποίημα!!Συγχαρητήρια!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Ημερολόγιο 2018 – Πρόσκληση

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!