Select Page

Χωρίς λόγο

Χωρίς λόγο

 

 

Μα αφού σου 'πα ότι δε θ' αντέξω!

Κι εσύ το 'κανες.

Έβαψες της ράγες του τρένου κόκκινες.

Και τι απόμεινε;

Ένας σταυρός να θυμίζει...

Και σε μένα τι απόμεινε;

Μια φωτογραφία σχισμένη

και ποτισμένη με δάκρυ.

Και τι κέρδισες;

Μια ψυχή να χορεύει στο σύμπαν.

 

_

γράφει η Σταματία Βλάγκα

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Εγγραφείτε στο newsletter

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Ακολουθήστε μας στο Twitter

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος