Ψάχνω με ένα λυχνάρι

Δημοσίευση: 4.03.2017

Ετικέτες

Κατηγορία

Περικυκλωμένος από όντα, άνθρωποι αυτοαποκαλούμενοι

Τους αληθινούς ψάχνω με ένα λυχνάρι

Το πασίγνωστο λυχνάρι, του παλιού Διογένη

Σαν μία μακριά ατέλειωτη σκυταλοδρομία.

Γρήγορη απάντηση, μην προσμένεις, γέρε Διογένη

Τι που χίλια χρόνια με το λυχνάρι τρέχεις

Να βρεις σε τούτα τα όντα, τον άνθρωπο, τον αληθινό

Είναι σαν κάπου στο σύμπαν τον Θεό να βρεις.

Αν και πιστεύω στου λυχναριού τη φλόγα

Στη φλόγα του Προμηθέα, στο φως το θεϊκό

Αν και εύκολο δεν είναι μες στις ψυχές να μπεις

Στον δρόμο περιφέρομαι, ψάχνοντας με λυχνάρι.

Δεν ξέρω πόσοι άλλοι θα ψάχνουν σαν εμένα

Αρκεί να έχουν ένα όνομα, το δικό σου Διογένη

Σίγουρα θα φτάσει εκείνη η ημέρα, όταν η φλόγα θα χρειαστεί

Στην ανθρωπότητα να φωτίσει τον εαυτό της, τον αληθινό.

_

γράφει ο Έντμοντ-Ανδρέας Σαλβάρης

μετάφραση: Gaqo Trasha

 

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 25 – 26 Μαΐου 2024

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 25 – 26 Μαΐου 2024

Real News Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να διαγραφείτε με ένα κλικ και δεν θα...

Ήρωες

Ήρωες

Πόσο ακόμη; Με περιβάλλει μια θάλασσα που ξεκίνησε στο στομάχι μου, είμαι δεκαοκτώ σήμερα και η τρικυμία συνεχίζει. Έχω όμως πάντα το κεφάλι στον ουρανό και αν βουτήξω, με ζεσταίνουν τα χέρια του ήλιου, είμαι δεκαοκτώ χρονών αλλά με κρατάνε ακόμη σαν παιδί. Λέω θα...

τρεις ξένες ιστορίες

τρεις ξένες ιστορίες

Α. Επέμενε η μάνα πως την περίμεναν Δεν έλεγε ποιοι Δε θα είχε σημασία Οι φρουροί την κοιτούσαν -ήξεραν πως δεν τους φοβόταν Έτσι, σαν πέρασε μέσα τους εκείνοι κοιτούσαν εκείνον τον άγγελο που ζωγράφιζε στον δεξί κίονα έναν Ερμή που αναρωτιόταν   Β. Οι εικόνες...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

τρεις ξένες ιστορίες

τρεις ξένες ιστορίες

Α. Επέμενε η μάνα πως την περίμεναν Δεν έλεγε ποιοι Δε θα είχε σημασία Οι φρουροί την κοιτούσαν -ήξεραν πως δεν τους φοβόταν Έτσι, σαν πέρασε μέσα τους εκείνοι κοιτούσαν εκείνον τον άγγελο που ζωγράφιζε στον δεξί κίονα έναν Ερμή που αναρωτιόταν   Β. Οι εικόνες...

Μέρες αργίας

Μέρες αργίας

Κυριακή των Βαΐων: Οι κλητοί – υποκριτικά -, στρώνουν χάμω, τις δάφνες του μετέπειτα θρήνου.   Μεγάλη Δευτέρα: οι θύρες κλείνουν αμετάκλητα για τις μωρές παρθένους.  Άραγε πόσα αμετάκλητα δεν συνειδητοποίησαμε ακόμη;  Και πόσα ακόμη μας περιμένουν;   Μεγάλη...

Ένα παιδί φαντάζεται…

Ένα παιδί φαντάζεται…

Ένα παιδί φαντάζεται με τρόπο ίσως τρελό και μακρινό, μα πάντα γι’ αυτό αληθινό, και πάντα ενθουσιάζεται. Μην τυχόν κανείς του πει πως αυτό δεν είν’ σωστό και συγχρόνως είν’ κουτό, γιατί πολύ θα πληγωθεί. Και αν κανείς ποτέ αναρωτηθεί γιατί το κάνει αυτό, τον μικρό...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    Ανδρέα πολύ πολύ ωραίο!
    Ενας αληθινός άνθρωπος… Δύσκολη η αναζήτηση τούτη. Μόνο παλεύοντας καθημερινά με την ασχήμια του εαυτού σου, θα έρθει η στιγμή που θα βγεις από το σπήλαιο και θα αντικρίσεις το αληθινό φως! Τότε ναι, θα έχεις γίνει “ΑΝΘΡΩΠΟΣ”.

    Απάντηση
  2. Εντμόντ-Ανδρέας Σαλβάρης

    Ευχαριστώ πολύ, κ.Ελένη Ιωαννάτου!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου