Ωδή στη μοναξιά

7.01.2016

lonely_b

Μήτρα μοναξιά, που γέννας στίχους γραμμένους σε νεκρές ψυχές, ζωντανών ανθρώπων... πες μου… γιατί σκοτώνεις την αγάπη, σαν έρχεται στο διάβα μου; γιατί, καρφώνεις μαχαίρι στα σωθικά του έρωτα; μήπως, κι εσένα σε κυνηγά ή μοναξιά, που σε έσπειρε στου κόσμου τα συντρίμμια; γυρεύω τη σιωπή σου, μόνο αυτή με ακούει... δίχως να μιλά. Αυτή μου κρατά, νύχτες σαν απόψε, το μαχαίρι, μην τύχει και το σπρώξω στην καρδιά... θυσιάζει τον ήχο της, για να ζήσει ή νεκρή μου καρδιά.. .στεγνή από τα αίματα, που της έχουν καρφώσει, τόσοι συνεπιβάτες, του κόσμου τούτου, που πάνω περπατώ και όμως χάνομαι στο κάθε βήμα μου, σαν νήπιο που πέφτει, μέχρι να μάθει να κάνει κύκλους, γύρω από τη γη.
Εγώ πλανεύτρα μοναξιά όσο κι αν περπάτησα δεν έμαθα να ζω...
Τα πόδια μου, κολλημένα, θαρρείς από φόβο, μην με καταπιούν τα τέρατα και οι δράκοι της παιδικής μου οντότητας.
Μη φεύγεις μοναξιά, ξέρω σε πόνεσαν τα λόγια μου, όμως μείνε. Εσύ με ξέρεις πιο καλά, εσύ είσαι ή πίστη δολοφόνος των ονείρων μου, εσύ ή μόνη μου αγάπη. Δολοφονείς τον έρωτα, μα στέκεις δίπλα μου σιωπηλή και πάντα... μη φύγεις κι εσύ... γιατί ή κραυγή μου θα σπάσει τη δική σου σιωπή, αφήνοντας τη ψυχή μου στην αγκαλιά σου και το κορμί μου στη δίνη του τέλους... μη φεύγεις μοναξιά... μιλά μου απόψε, μια στιγμή... ίσως σου δώσω λόγια και στίχους γραμμένους στις ρυτίδες της ζωής μου... μείνε μοναξιά... θα σε νανουρίσω με τα τραγούδια μου, πλεγμένα από δυνατούς πόνους, θα σε νανουρίσω μοναξιά κι ίσως τότε... ξυπνήσω τα αιώνια κύτταρα της ψυχής μου... και ζήσω την αγάπη...

 

_

γράφει η Νάντια Βαβάση

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

O κόσμος μας

O κόσμος μας

Πόσο μικρή στα αλήθεια, μοιάζει η ζωή; Πόσο ασύστολα, παλεύει με τον χρόνο; σαν συμπυκνώνεται, σε μια μόνο στιγμή σε ένα παιχνίδι, που σε βρίσκει πάντα μόνο.   Πόσο μικρός μοιάζει ο κόσμος μας, αλήθεια;  σε ένα σύμπαν που ατέλειωτο φαντάζει όταν το συναίσθημα,...

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Ξεδιπλώνεις τον χάρτη και ψάχνεις για λαβύρινθο σε μια εικόνα ενός καθρέφτη μίας ασαφούς μάζας   Μπορείς να μυρίσεις τον δίχως βάρος καπνό του μελανιού του συγγραφέα προσπαθώντας να δημιουργήσει νέους κόσμους   Ένας σκοτεινός πίνακας σε χαρτί Μπορείτε να δεις...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου