Επιλέξτε Page

Ωδή στη μοναξιά

7.01.2016

lonely_b

Μήτρα μοναξιά, που γέννας στίχους γραμμένους σε νεκρές ψυχές, ζωντανών ανθρώπων... πες μου… γιατί σκοτώνεις την αγάπη, σαν έρχεται στο διάβα μου; γιατί, καρφώνεις μαχαίρι στα σωθικά του έρωτα; μήπως, κι εσένα σε κυνηγά ή μοναξιά, που σε έσπειρε στου κόσμου τα συντρίμμια; γυρεύω τη σιωπή σου, μόνο αυτή με ακούει... δίχως να μιλά. Αυτή μου κρατά, νύχτες σαν απόψε, το μαχαίρι, μην τύχει και το σπρώξω στην καρδιά... θυσιάζει τον ήχο της, για να ζήσει ή νεκρή μου καρδιά.. .στεγνή από τα αίματα, που της έχουν καρφώσει, τόσοι συνεπιβάτες, του κόσμου τούτου, που πάνω περπατώ και όμως χάνομαι στο κάθε βήμα μου, σαν νήπιο που πέφτει, μέχρι να μάθει να κάνει κύκλους, γύρω από τη γη.
Εγώ πλανεύτρα μοναξιά όσο κι αν περπάτησα δεν έμαθα να ζω...
Τα πόδια μου, κολλημένα, θαρρείς από φόβο, μην με καταπιούν τα τέρατα και οι δράκοι της παιδικής μου οντότητας.
Μη φεύγεις μοναξιά, ξέρω σε πόνεσαν τα λόγια μου, όμως μείνε. Εσύ με ξέρεις πιο καλά, εσύ είσαι ή πίστη δολοφόνος των ονείρων μου, εσύ ή μόνη μου αγάπη. Δολοφονείς τον έρωτα, μα στέκεις δίπλα μου σιωπηλή και πάντα... μη φύγεις κι εσύ... γιατί ή κραυγή μου θα σπάσει τη δική σου σιωπή, αφήνοντας τη ψυχή μου στην αγκαλιά σου και το κορμί μου στη δίνη του τέλους... μη φεύγεις μοναξιά... μιλά μου απόψε, μια στιγμή... ίσως σου δώσω λόγια και στίχους γραμμένους στις ρυτίδες της ζωής μου... μείνε μοναξιά... θα σε νανουρίσω με τα τραγούδια μου, πλεγμένα από δυνατούς πόνους, θα σε νανουρίσω μοναξιά κι ίσως τότε... ξυπνήσω τα αιώνια κύτταρα της ψυχής μου... και ζήσω την αγάπη...

 

_

γράφει η Νάντια Βαβάση

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Εξωτερικός Παρατηρητής

Εξωτερικός Παρατηρητής

Θέλω να ζήσω σε ένα ψέμα Σε αυτό που μόνο εγώ θα υπάρχω δίχως ανθρώπους  Δίχως πόνο ή χαρά Μόνο ψέμα  Όλα να είναι Θεός και εγώ ακόμη  Όλα να είναι σαν αλήθεια παγερή και όμορφη Μόνο εγώ στο ψέμα  Με ένα τσιγάρο και μια ανάμνηση Γιατί δεν ήρθε ποτέ αυτή η μέρα; Γιατί...

Μπαλάντα στους ένδοξους ποιητές του αιώνα

Μπαλάντα στους ένδοξους ποιητές του αιώνα

Ποιητές εξωφύλλου, με πόζα σκεπτόμενου. Αυτό είμεθα αγαπητοί μου. Θλιβεροί λόγιοι μανεκέν και μανεκέν λόγιοι, χωρέσαμε ολόκληρο καρδιογράφημα στο σχηματισμό αυξομείωσης www.com. Επαγγελματίες ποιητές μερικής απασχόλησης. Και κάποτε οι μελλούμενοι καιροί: «Ποιο μανεκέν...

Ο χρόνος κι ο καιρός

Ο χρόνος κι ο καιρός

Πέρασε τώρα ο καιρός να μην φοβάσαι κι αυτό το μούδιασμα  του πόνου που θυμάσαι μια ζάλη είναι, π’ αντιστέκεται στην σκέψη   Πέρασε τώρα ο καιρός να μην γκρινιάξεις τον εαυτό σου ερειπωμένο να κοιτάξεις αν χρειαστεί, δωσ’ του μια ανάμνηση να παίξει   Γιατί...

Acqua

Acqua

Η θάλασσα σκοπός γι’ αυτούς που δεν φοβούνται Ν’ αγγίξουν τον βυθό κι ας μην ξαναγυρίσουν Στην έρημη ακτή τα πάντα λησμονιούνται  Ο βράχος πάπλωμα σκληρό Η άμμος το σεντόνι  Αέρας που σφυρά στ’ αυτιά Τις σκέψεις σου σαρώνει  Οι γλάροι που πετούν ψηλά Τα κύματα κοιτάνε...

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου