Όταν ο Χαλεπάς συνάντησε την Κοιμωμένη

25.09.2019

Της καρδιάς λύτρωση ηδονική 

το αντάμωμα της παλιάς αγάπης 

της λατρεμένης κόρης 

που χάθηκε απ’ τα υγρά τα μάτια 

της λογικής μου. 

Ταξίδεψα 

στο θαμπό ορίζοντα του μυαλού μου

που μ’ έστειλε η τρέλα των ανθρώπων 

περιπλανήθηκα 

στους τρομακτικούς δρόμους της παράνοιας 

ακούγοντας φωνές φαντάσματα 

να οδηγούν τη σκέψη μου. 

Γελοιοποιήθηκα 

σχιζοφρενής αρλεκίνος του χωριού 

με πληγωμένο σώμα από τις πέτρες 

και τα πειράγματα των παιδιών 

προδομένος και καταπιεσμένος 

απ’ την ασφυκτική και λαθεμένη 

αγκαλιά της μάνας μου, 

έγινα ο γέλωτας αμόρφωτων συμπεριφορών 

το παραπαίδι και το δουλικό των γνωστικών 

ο διασκεδαστής αποδεκτών προτύπων. 

Την ώρα που με χλεύαζε ο κόσμος 

με την ταπείνωση μονάχη συντροφιά 

στης λήθης τον αυλόγυρο διωγμένος 

δε μ’ ένοιαζε, είχα ξεχάσει πια 

το λάθος που με στοίχειωνε. 

                    Όμως ξημέρωσε 

του νόστου επιστροφή 

το ξαπλωμένο σου κορμί που με καλούσε 

και η σιωπή σου που τραγούδαγε αχνά 

με ξέμπλεξαν απ’ το σφιχτό κουβάρι 

με ανέσυραν απ’ του βυθού 

τις σκοτεινές κραυγές 

μου έδειξαν το φως το γνώριμο 

το αγαπημένο. 

Κι εσύ στην ίδια θέση 

καρτερικά περίμενες 

το γυρισμό του Οδυσσέα 

πιστή κι ακλόνητη 

στης προσμονής το υφαντήρι. 

Σε χάιδεψα όπως την πρώτη μας φορά 

και αναστήθηκε η αφή μου 

στου στήθους σου τη στρογγυλή καμπύλη 

και η ανάσα μου φτερούγισε 

σαν πεταλούδα τυλιγμένη στα μαλλιά σου. 

Σε φίλησα και να… 

έγινα πρίγκηπας και μέγας βασιλιάς 

κι όλος ο κόσμος προσταγή μου καρτερούσε 

το θέλημά μου μ’ ευχαρίστηση να κάνει. 

Μα εγώ το είχα το πανάκριβο το δώρο 

το πιο πολύτιμο στου πλούτου το σεντούκι : 

ήσουν εκεί καρτερικά στην ίδια θέση 

πιστή κι ακλόνητη στο λάξευμα του χρόνου. 

                    Τι παράξενο τούτο το πέρασμα! 

Η ζωή παράτολμο σκίρτημα 

και η ύπαρξη αστροσημάδι, 

τα παιδιά τους αφήνουν στο άπειρο 

σαν μελλούμενο κι άσπιλο χρώμα, 

στη λογική και την παράνοια ανάμεσα 

την πορεία τους στο αύριο πλάθουν. 

 

_

γράφει ο Ντίνος Γλαρός

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

“Τα περσινά τους βάζουν για καλά”, του Σπύρου Γούλα

“Τα περσινά τους βάζουν για καλά”, του Σπύρου Γούλα

- γράφει η Αλεξάνδρα Παυλίδη - “Τα περσινά τους βάζουν για καλά” του Σπύρου Γούλα και η ανάσυρση των προσωπικών ναυαγίων. Εκδόσεις Πόλις Από τον Μάιο του 2020 κυκλοφορεί η ποιητική συλλογή του Σπύρου Γούλα, από τις εκδόσεις Πόλις, σε επιμέλεια-διόρθωση Δημήτρη Αθηνάκη...

Η θαλασσοσπηλιά (Νησί θα πει)

Η θαλασσοσπηλιά (Νησί θα πει)

Νησί θα πει κρούστα στεριάς ζωσμένη στο λουλάκι με βράχια ολοτσαλάκωτα, με δαντελένια μέρη, μια φούχτα σπόρια για τ’ αηδόνια στ’ άσπρο πεζουλάκι, κι ένα ραδιόφωνο ανοιχτό, χειμώνα-καλοκαίρι.   Νησί θα πει μοσκοβολιά από σκίνους και θυμάρια, παπαρουνίτσες...

Θάλασσα

Θάλασσα

Γαλάζιο πέπλο της καρδιάς μας τραγούδι νοσταλγικό της μοναξιάς μας μας αγκαλιάζεις, μας δροσίζεις με την γαλάζια σου ομορφιά, μας διαποτίζεις. Μας σαγηνεύεις, μας μεθάς.   Σε μέρη απίθανα μας πας μας ταξιδεύεις δεν σταματάς ούτε στιγμή να μας μαγεύεις. Μα...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου