Όταν ο Χαλεπάς συνάντησε την Κοιμωμένη

25.09.2019

Της καρδιάς λύτρωση ηδονική 

το αντάμωμα της παλιάς αγάπης 

της λατρεμένης κόρης 

που χάθηκε απ’ τα υγρά τα μάτια 

της λογικής μου. 

Ταξίδεψα 

στο θαμπό ορίζοντα του μυαλού μου

που μ’ έστειλε η τρέλα των ανθρώπων 

περιπλανήθηκα 

στους τρομακτικούς δρόμους της παράνοιας 

ακούγοντας φωνές φαντάσματα 

να οδηγούν τη σκέψη μου. 

Γελοιοποιήθηκα 

σχιζοφρενής αρλεκίνος του χωριού 

με πληγωμένο σώμα από τις πέτρες 

και τα πειράγματα των παιδιών 

προδομένος και καταπιεσμένος 

απ’ την ασφυκτική και λαθεμένη 

αγκαλιά της μάνας μου, 

έγινα ο γέλωτας αμόρφωτων συμπεριφορών 

το παραπαίδι και το δουλικό των γνωστικών 

ο διασκεδαστής αποδεκτών προτύπων. 

Την ώρα που με χλεύαζε ο κόσμος 

με την ταπείνωση μονάχη συντροφιά 

στης λήθης τον αυλόγυρο διωγμένος 

δε μ’ ένοιαζε, είχα ξεχάσει πια 

το λάθος που με στοίχειωνε. 

                    Όμως ξημέρωσε 

του νόστου επιστροφή 

το ξαπλωμένο σου κορμί που με καλούσε 

και η σιωπή σου που τραγούδαγε αχνά 

με ξέμπλεξαν απ’ το σφιχτό κουβάρι 

με ανέσυραν απ’ του βυθού 

τις σκοτεινές κραυγές 

μου έδειξαν το φως το γνώριμο 

το αγαπημένο. 

Κι εσύ στην ίδια θέση 

καρτερικά περίμενες 

το γυρισμό του Οδυσσέα 

πιστή κι ακλόνητη 

στης προσμονής το υφαντήρι. 

Σε χάιδεψα όπως την πρώτη μας φορά 

και αναστήθηκε η αφή μου 

στου στήθους σου τη στρογγυλή καμπύλη 

και η ανάσα μου φτερούγισε 

σαν πεταλούδα τυλιγμένη στα μαλλιά σου. 

Σε φίλησα και να… 

έγινα πρίγκηπας και μέγας βασιλιάς 

κι όλος ο κόσμος προσταγή μου καρτερούσε 

το θέλημά μου μ’ ευχαρίστηση να κάνει. 

Μα εγώ το είχα το πανάκριβο το δώρο 

το πιο πολύτιμο στου πλούτου το σεντούκι : 

ήσουν εκεί καρτερικά στην ίδια θέση 

πιστή κι ακλόνητη στο λάξευμα του χρόνου. 

                    Τι παράξενο τούτο το πέρασμα! 

Η ζωή παράτολμο σκίρτημα 

και η ύπαρξη αστροσημάδι, 

τα παιδιά τους αφήνουν στο άπειρο 

σαν μελλούμενο κι άσπιλο χρώμα, 

στη λογική και την παράνοια ανάμεσα 

την πορεία τους στο αύριο πλάθουν. 

 

_

γράφει ο Ντίνος Γλαρός

Ακολουθήστε μας

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Ξεδιπλώνεις τον χάρτη και ψάχνεις για λαβύρινθο σε μια εικόνα ενός καθρέφτη μίας ασαφούς μάζας   Μπορείς να μυρίσεις τον δίχως βάρος καπνό του μελανιού του συγγραφέα προσπαθώντας να δημιουργήσει νέους κόσμους   Ένας σκοτεινός πίνακας σε χαρτί Μπορείτε να δεις...

Ο πρόσφυγας

Ο πρόσφυγας

Ξεριζωμένος απ’ τον τόπο μου, απογοητευμένος απ’ τη ζωή, φεύγω για τόπους μακρινούς, για μια καινούργια αρχή. Μες στη βάρκα με τη τρικυμία ψάχνω μια ηλιαχτίδα σωτηρίας. Μάταια όμως. Του ανέμου τα φυσήματα και της θάλασσας τα ξεβράσματα  βγάζουν στην επιφάνεια σώματα....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου