Επιλέξτε Page

Όταν ο Χαλεπάς συνάντησε την Κοιμωμένη

25.09.2019

Της καρδιάς λύτρωση ηδονική 

το αντάμωμα της παλιάς αγάπης 

της λατρεμένης κόρης 

που χάθηκε απ’ τα υγρά τα μάτια 

της λογικής μου. 

Ταξίδεψα 

στο θαμπό ορίζοντα του μυαλού μου

που μ’ έστειλε η τρέλα των ανθρώπων 

περιπλανήθηκα 

στους τρομακτικούς δρόμους της παράνοιας 

ακούγοντας φωνές φαντάσματα 

να οδηγούν τη σκέψη μου. 

Γελοιοποιήθηκα 

σχιζοφρενής αρλεκίνος του χωριού 

με πληγωμένο σώμα από τις πέτρες 

και τα πειράγματα των παιδιών 

προδομένος και καταπιεσμένος 

απ’ την ασφυκτική και λαθεμένη 

αγκαλιά της μάνας μου, 

έγινα ο γέλωτας αμόρφωτων συμπεριφορών 

το παραπαίδι και το δουλικό των γνωστικών 

ο διασκεδαστής αποδεκτών προτύπων. 

Την ώρα που με χλεύαζε ο κόσμος 

με την ταπείνωση μονάχη συντροφιά 

στης λήθης τον αυλόγυρο διωγμένος 

δε μ’ ένοιαζε, είχα ξεχάσει πια 

το λάθος που με στοίχειωνε. 

                    Όμως ξημέρωσε 

του νόστου επιστροφή 

το ξαπλωμένο σου κορμί που με καλούσε 

και η σιωπή σου που τραγούδαγε αχνά 

με ξέμπλεξαν απ’ το σφιχτό κουβάρι 

με ανέσυραν απ’ του βυθού 

τις σκοτεινές κραυγές 

μου έδειξαν το φως το γνώριμο 

το αγαπημένο. 

Κι εσύ στην ίδια θέση 

καρτερικά περίμενες 

το γυρισμό του Οδυσσέα 

πιστή κι ακλόνητη 

στης προσμονής το υφαντήρι. 

Σε χάιδεψα όπως την πρώτη μας φορά 

και αναστήθηκε η αφή μου 

στου στήθους σου τη στρογγυλή καμπύλη 

και η ανάσα μου φτερούγισε 

σαν πεταλούδα τυλιγμένη στα μαλλιά σου. 

Σε φίλησα και να… 

έγινα πρίγκηπας και μέγας βασιλιάς 

κι όλος ο κόσμος προσταγή μου καρτερούσε 

το θέλημά μου μ’ ευχαρίστηση να κάνει. 

Μα εγώ το είχα το πανάκριβο το δώρο 

το πιο πολύτιμο στου πλούτου το σεντούκι : 

ήσουν εκεί καρτερικά στην ίδια θέση 

πιστή κι ακλόνητη στο λάξευμα του χρόνου. 

                    Τι παράξενο τούτο το πέρασμα! 

Η ζωή παράτολμο σκίρτημα 

και η ύπαρξη αστροσημάδι, 

τα παιδιά τους αφήνουν στο άπειρο 

σαν μελλούμενο κι άσπιλο χρώμα, 

στη λογική και την παράνοια ανάμεσα 

την πορεία τους στο αύριο πλάθουν. 

 

_

γράφει ο Ντίνος Γλαρός

Ακολουθήστε μας

Εξωτερικός Παρατηρητής

Εξωτερικός Παρατηρητής

Θέλω να ζήσω σε ένα ψέμα Σε αυτό που μόνο εγώ θα υπάρχω δίχως ανθρώπους  Δίχως πόνο ή χαρά Μόνο ψέμα  Όλα να είναι Θεός και εγώ ακόμη  Όλα να είναι σαν αλήθεια παγερή και όμορφη Μόνο εγώ στο ψέμα  Με ένα τσιγάρο και μια ανάμνηση Γιατί δεν ήρθε ποτέ αυτή η μέρα; Γιατί...

Μπαλάντα στους ένδοξους ποιητές του αιώνα

Μπαλάντα στους ένδοξους ποιητές του αιώνα

Ποιητές εξωφύλλου, με πόζα σκεπτόμενου. Αυτό είμεθα αγαπητοί μου. Θλιβεροί λόγιοι μανεκέν και μανεκέν λόγιοι, χωρέσαμε ολόκληρο καρδιογράφημα στο σχηματισμό αυξομείωσης www.com. Επαγγελματίες ποιητές μερικής απασχόλησης. Και κάποτε οι μελλούμενοι καιροί: «Ποιο μανεκέν...

Ο χρόνος κι ο καιρός

Ο χρόνος κι ο καιρός

Πέρασε τώρα ο καιρός να μην φοβάσαι κι αυτό το μούδιασμα  του πόνου που θυμάσαι μια ζάλη είναι, π’ αντιστέκεται στην σκέψη   Πέρασε τώρα ο καιρός να μην γκρινιάξεις τον εαυτό σου ερειπωμένο να κοιτάξεις αν χρειαστεί, δωσ’ του μια ανάμνηση να παίξει   Γιατί...

Acqua

Acqua

Η θάλασσα σκοπός γι’ αυτούς που δεν φοβούνται Ν’ αγγίξουν τον βυθό κι ας μην ξαναγυρίσουν Στην έρημη ακτή τα πάντα λησμονιούνται  Ο βράχος πάπλωμα σκληρό Η άμμος το σεντόνι  Αέρας που σφυρά στ’ αυτιά Τις σκέψεις σου σαρώνει  Οι γλάροι που πετούν ψηλά Τα κύματα κοιτάνε...

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου