Όταν σας άπλωσα τα χέρια

23.12.2014

 

 

 

Όταν σας άπλωσα τα χέρια

κουνήσατε μόνο τα μάτια.

Δεν προσέξατε τα δάκρυα μου

πού ’σκαψαν τα κόκκινα τα μάγουλά μου.

Με φέρατε να δω τον κόσμο τον πλασμένο,

που κτίσατε όλοι εσείς.

Τον σκάρτο, τον μαγικό.

Αυτόν που έχω εγώ γραμμένο.

Βιαζόσασταν να τον προλάβω,

να τον ζήσω, να τον δω.

Μα εγώ δε μπορώ

στη γη πια να σταθώ.

Παιδί σας έδειξα ότι σας αγαπώ.

Σημασία δε μου δώσατε.

Μου είπατε μόνο, έλα δω

και μείνε στη γη που κατέστρεψα εγώ.

Κι ήρθανε τα χέρια σας,

να κρύψουνε τ’ αστέρια,

να μην τα αφήσουν να μπουν

στην καρδιά να ονειρευτούν.

Την ψυχή μου δώσατε στα όρνια

και την φάγανε τα χρόνια.

Μα ήρθανε τα όρνια μια βραδιά

και μου ταράξαν τα νερά.

Ποιόν να πω τώρα φονιά;

Τον κόσμο που με τριγυρνά,

ή μήπως τα σκυλιά,

που με δάγκωσαν βαθιά;

Τώρα που μεγάλωσα κατάλαβα…

και έτσι απλά τους ώμους θα κουνήσω,

να διώξω εσάς που με πλακώνατε

με λόγια με σκοτώνατε…

 

_

γράφει η Εύα Κασιάρου

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Φωτιά

Φωτιά

Μη με κρατάς! Θέλω να πάω κοντά. Τυφλώνομαι απ’ την ομορφιά της. Πρέπει να την αγγίξω κι ας γίνω ανάμνηση στη δίνη της. Είναι η σωτηρία μου. Η αρχή και το τέλος των πάντων.Καρδιά από πέτρα, χέρια και πόδια φτιαγμένα από χαλάζι. Τί να σου κάνουνε κι αυτά;...

Φωτιά

Έως το τίποτα

Σκιάχτρα μορφές Έρχονται και ταράζουν τα όνειρά μου Η διέξοδος μέσα μου Ομίχλη απέραντη   Ταξίδια ανείπωτα Ανατριχιάζουν στο βλέμμα μου Ψιλά γράμματα οι λέξεις Στη συμφωνία θανάτου   Σιωπή απόλυτη Συμπαραστάτης στο πλάι μου Και βήματα μετρημένα...

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Τα θυμάμαι εκείνα τα τραγούδιαόνειρα καλοκαιρινά, αγκαλιές κάτω από τ' άστρα.Θυμάμαι την μελωδία, το στίχο, τον ρυθμόθυμάμαι, θυμάμαι την ζεστασιά και το σ' αγαπώ. Να τ' οι δίσκοι, να και τα όνειρα μαςκάθε μελωδία ξεχωριστή, όπως και κάθε μέραμια μελωδία...

Η ελιά

Η ελιά

           Μεγάλη παρηγοριά φίλε μου το γράψιμο. Σου κρατάει απίστευτη συντροφιά. Έτσι και γράψεις στο χαρτί - ή όπου αλλού δεν έχει σημασία- αυτά που σου βαραίνουν το μυαλό και την καρδιά, πάει περίπατο η όποια μοναξιά σου. Αν δε παράλληλα, τα όσα σου...

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Η  σταγόνα

Η σταγόνα

Δεμένος χειροπόδαρα πάνω στο χωρίς στρώμα σιδερένιο κρεβάτι, και ακριβώς πάνω από το κεφάλι του κρεμασμένο, ένα βρυσάκι σαν εκείνο του παλιού καιρού που είχαμε στους νιπτήρες μας, όχι σαν υπό απειλή Δαμόκλειας σπάθας αλλά κυριολεκτικά σπάθας εν δράση....

Ερημιά

Ερημιά

Ερημιά προκαλεί ο πόλεμος και η φτώχεια. Και μια πόλη κατάστρεψε ολοσχερώς μια βόμβα   Δίχως παιδιά, δίχως χαρά μόνο με πόνο και σκλαβιά. Δίχως διασκέδαση και καλοπερασιά μόνο με πόλεμο που προκαλεί ζημιά _ γράφει ο Ευθύμιος-Ραφαήλ...

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    “Παιδί σας έδειξα ότι σας αγαπώ.
    Σημασία δε μου δώσατε”

    Πόση πίκρα… πόση θλίψη… να δίνεις και να μην παίρνεις, να αγαπάς και να αδιαφορούν… να κουρελιάζουν την αγάπη και την ψυχή σου…
    Εξαιρετικό, Εύα μου!

    Απάντηση
    • Εύα Κασιάρου

      ευχαριστώ!

      Απάντηση
  2. Άννα Ρουμελιώτη

    Τώρα που μεγάλωσα κατάλαβα…

    και έτσι απλά τους ώμους θα κουνήσω,

    να διώξω εσάς που με πλακώνατε

    με λόγια με σκοτώνατε…

    Την νιώθω αυτήν την πίκρα …… να μην παίρνεις αγάπη και αποδοχή… συγκλονιστική η γραφή σας!

    Απάντηση
    • Εύα Κασιάρου

      ευχαριστώ!!

      Απάντηση
  3. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ

    ¨Μου είπατε μόνο, έλα δω

    και μείνε στη γη που κατέστρεψα εγώ.”

    Ευα μου με ταρακούνησε συνθέμελα το ποίημα σου, ή μάλλον η κραυγή σου αυτή. Την άκουσα αλλά περισσότερο την ένιωσα σαν σουβλιά μέσα μου. Ειλικρινά σπάνια κείμενο που μιλάει για τον πόνο, το ψέμα, την θλίψη που πότισε την καρδιά μας από τα παιδικά χρόνια το νιώθεις να σε βαραίνει με την πικρή του αλήθεια με κάθε λέξη, κάθε στίχο, κάθε σημείο στίξης.
    Δέξου τις ευχαριστίες μου Ευα γιατι νομίζω πως μίλησες εξ ονόματος πολλών ίσως χιλιάδων ή εκατομμυρίων από μας.

    Απάντηση
  4. Εύα Κασιάρου

    ευχαριστώ!!

    Απάντηση
  5. Γιάννης

    η επανάσταση των χαμένων ονείρων… )

    Απάντηση
  6. ANNA FLO

    Δυνατό με ηχηρό μήνυμα………….Πολύ καλό!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου