Ώστε θέλεις να γίνεις συγγραφέας – Τσαρλς Μπουκόβσκι

8.09.2016

''So You Want To Be A Writer''

 

Αν δεν εκρήγνυται από μέσα σου

σε αντίθεση όλων,

μην το κάνεις.

Εκτός αν έρχεται απροειδοποίητα

από την καρδιά, το μυαλό, το στόμα

και το έντερό σου,

μην το κάνεις.

Αν πρέπει να κάθεσαι για ώρες

αγναντεύοντας την οθόνη του υπολογιστή σου

ή σκυμμένος πάνω από την γραφομηχανή σου

αναζητώντας λέξεις,

μην το κάνεις.

Αν το κάνεις για χρήμα ή

δόξα,

μην το κάνεις.

Αν το κάνεις επειδή θέλεις

γυναίκες στο κρεβάτι σου,

μην το κάνεις.

Αν πρέπει να κάθεσαι εκεί και

να το ξαναγράφεις ξανά και ξανά,

μην το κάνεις.

Αν είναι δύσκολο ακόμη και να το σκέφτεσαι,

μην το κάνεις.

Αν προσπαθείς να γράψεις σαν κάποιος

άλλος,

ξέχασέ το.

 

Αν πρέπει να περιμένεις να βρυχηθεί από

μέσα σου,

περίμενε υπομονετικά.

Αν ποτέ δεν βρυχηθεί από μέσα σου,

κάνε κάτι άλλο.

 

Αν πρέπει πρώτα να το διαβάσεις στη γυναίκα σου

ή στην κοπέλα ή στο αγόρι σου

ή στους γονείς σου ή σε οποιονδήποτε άλλο,

δεν είσαι έτοιμος.

 

Μην είσαι σαν τόσους συγγραφείς,

μην είσαι σαν τόσους χιλιάδες

ανθρώπους που αυτοαποκαλούνται συγγραφείς,

μην είσαι ανιαρός και βαρετός και

εξεζητημένος, και μην καταναλώνεσαι στην

φιλαυτία.

Οι βιβλιοθήκες του κόσμου έχουν

χασμουρηθεί μέχρι

ύπνου

για το είδος σου.

Μην προσθέτεις σε αυτό.

Μην το κάνεις.

Εκτός αν βγαίνει

από την ψυχή σου σαν πύραυλος,

εκτός αν σε έχει ήδη

οδηγήσει στην τρέλα ή

στην αυτοκτονία ή στον φόνο,

μην το κάνεις.

Εκτός αν ο ήλιος μέσα σου

καίει το έντερό σου,

μην το κάνεις.

 

Όταν έρθει πραγματικά η ώρα,

κι αν έχεις επιλεχθεί

θα το κάνει από

μόνο του και θα συνεχίσει να το κάνει

μέχρι να πεθάνεις ή να πεθάνει αυτό μέσα σου.

 

Δεν υπάρχει άλλος δρόμος.

 

Και ποτέ δεν υπήρξε.

 

 

[Σε ελεύθερη μετάφραση]

Σωκράτης Α. Τσελεγκαρίδης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Σείριος

Σείριος

Σε είδα σήμερα Μυστική μου ερωμένη. Μικρή μελαγχολική απροστάτευτη με έψαχνες χωρίς να ξέρεις το γιατί σε έψαχνα σε έβρισκα σε έχανα. Και ήσουν παντού δεν ήθελα να σου μιλώ να σε αρπάξω ήθελα να καταστρέψω τη εύθραυστη ηρεμία σου Να σου γυμνώσω τα στήθη Να τα δαγκώσω...

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που γρατσουνάει το μέσα σου κι ανοίγει κουφάλες στην καρδιά σου Που στο κοπιαστικό χαμόγελό σου κεντάει μια Ατέρμονη γραμμή Που τα χέρια σου διπλώνει σαν να ‘σαι μαριονέτα ανήμπορη. Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που –σαν αλλοτινό τσογλάνι της...

Έρως

Έρως

Από την πλούσια γενιά του πατρός σου  Στην μίζερη μεριά της μητρός σου...   Πώς γίνεται να κάνεις τέτοιο σαματά  Όταν μπαίνεις στην ψυχή βαθιά, Να χτυπάς βαριά την καρδιά και το μυαλό  Το μόνο που μ΄ αφήνεις· τον αναστεναγμό.   Να τρέμω σαν το ψάρι, να...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    Οι βιβλιοθήκες του κόσμου έχουν
    χασμουρηθεί μέχρι
    ύπνου
    για το είδος σου
    Μην προσθέτεις σε αυτό.
    Μην το κάνεις.

    Εκτός αν βγαίνει
    από την ψυχή σου σαν πύραυλος,…

    Αυτό το σημείο το διαβάζω και το ξαναδιαβάζω…

    Απάντηση
  2. eirini giavasi

    Ευχαριστούμε πολύ για αυτή την όμορφη μετάφραση του ποιήματος σε αυτή τη σελίδα. Τρεις μέρες τώρα τα δαχτυλα μου με οδηγούν σε αυτό το ποίημα για να το διαβάσω και γω ξανά και ξανά! Είναι ένας πραγματικός ύμνος! “Εκτός αν σε έχει ήδη οδηγήσει στην τρέλα…” 🙂

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου