Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης
Τις νύχτες η σκιά σου ξαγρυπνά
Στα μυστικά λαγούμια της ψυχής μου
Τα λόγια που ψιθύριζες δειλά
Στοιχειώνουν τα συντρίμια της ζωής μου
Η θύμησή σου δάκρυ που κυλά
Σαν στάλα από κερί και κεχριμπάρι
Κι ακούω τη φωνή μου να μιλά
Με λόγια που ο άνεμος θα πάρει
Ξεκίνησες ταξίδι μακρινό
Στ’ απέραντα λιβάδια του ονείρου
Και μ’ άφησες σαν ρούχο αδειανό
Να χάνομαι στους δρόμους του απείρου
Ακολουθήστε μας
Real News https://youtu.be/dPDmeCKrFgYΚαθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ...
Στης νύχτας την πρόσχαρη και ανοιχτή αγκαλιά,κόρη του ουρανού και αδελφή των άστρωνμε μάτια βαθυγάλαζα και χείλη ροδοκόκκινα,την απλωσιά του ουρανού απλώνεις παραπέρατο μικροστένεμα της γης πιο δώθε το σιμώνεις,να είναι μάγεμα η ζωή κι αγκάλιασμα οι πόθοι. Στο...
Κοιτώντας την κόλλα τη λευκή, σκέψεις πολλές έρχονται στο νου, μα πώς να ξεκινήσω τη γραφή; Όταν μόνο το όνομά σου μου έρχεται στο μυαλό και τα σταματά όλα – τη σκέψη τη βαθιά. Κι ύστερα, όλα σαν να ξεκινάνε ξανά· βάζεις φωτιά στο συναίσθημα, βάζεις φωτιά και στον...
Ακολουθήστε μας στο Google News
Διαβάστε κι αυτά
Κοιτώντας την κόλλα τη λευκή, σκέψεις πολλές έρχονται στο νου, μα πώς να ξεκινήσω τη γραφή; Όταν μόνο το όνομά σου μου έρχεται στο μυαλό και τα σταματά όλα – τη σκέψη τη βαθιά. Κι ύστερα, όλα σαν να ξεκινάνε ξανά· βάζεις φωτιά στο συναίσθημα, βάζεις φωτιά και στον...
Νύχτα που σβήνειμόνος με το φεγγάρισυλλογίζομαι Άλλη μια νύχταψίθυροι στο σκοτάδιπου δε γύρισες Το φεγγαρόφωςσε πορφυρό σεντόνιαργοπεθαίνει Πάχνη στα φύλλαη ελπίδα προσμένειτο φως του ήλιου _ γράφει ο Βασίλειος...
Γλώσσα, κουλτούρα, λευτεριά, γνώση, στοργή και φρονιμάδα… Ψαλμοί, παιάνες, ξαστεριά, φόρος τιμής για ‘σε Ελλάδα! Ποτάμια αίμα μυθικό, στης ιστορίας σου τη στράτα, κι ούτε ένα ψήγμα δανεικό, στ’ άψογα χρόνια, τα φευγάτα. Σε μια εξάστιχη στροφή, πλέξε στεφάνια...
πολύ ωραίο Βάσω!
μελωδικό.
μπράβο!
Ονειρικό υπέροχο!
Σας ευχαριστώ πολύ φίλες μου, με τιμάτε με το σχόλιό σας!
Πολύ όμορφο Βάσω! Γεμάτο λυρισμό και εικόνες! Ο πόνος της απουσία του έρωτα που αν και απών σαν φυσική παρουσία “στοιχειώνει” μες τις αναμνήσεις ψυχή και και σώμα .
Σ΄ευχαριστώ πολύ Μαργαρίτα μου – παρών ή απών, ο έρωτας μπορεί πάντα να πληγώνει!
Η θύμησή σου δάκρυ που κυλά
Σαν στάλα από κερί και κεχριμπάρι****
Καιρό είχα να διαβάσω κάτι τόσο μουσικό!!
Εύγε!
<3 Ρένα μου!
Σ΄ευχαριστώ πολύ φίλε μου Στρατή για το επαινετικό σου σχόλιο, το οποίο είναι και πολύ εύστοχο!
Πράγματι μουσικό, έχει μελοποιηθεί από έναν φίλο μου, εξαιρετικό μουσικό – μπορείς να το ακούσεις στο παρακάτω link!
http://www.facebook.com/l.php?u=http%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DmeqsEmGZqVs%26feature%3Dyoutu.be&h=yAQFxL_U2