της Ευσταθίας Παπαγιαννοπούλου

Εκατόν τριάντα χρόνια κλείνουν φέτος από τη γέννησή του. Κιόλας; Ναι. Γνωστός; Λίγο έως πολύ. Κυρίως μέσα από τα έργα του Μεταμόρφωση, Δίκη, Πύργος. Γεννημένος στις 3 Ιουλίου του 1883 στην Πράγα αποτελεί μια από τις κορυφαίες λογοτεχνικές προσωπικότητες της εποχή του. Σπουδάζει νομικά και στη συνέχεια εργάζεται σε ασφαλιστική εταιρία. Πεθαίνει όμως φυματικός στις 3 Ιουνίου του 1924 έχοντας ήδη παρακαλέσει τον επιστήθιο φίλο του Max Brod να καταστρέψει τα έργα του κάτι που δεν έκανε ποτέ. Τον Φράντς Κάφκα τον διάβασα για πρώτη φορά όταν ακόμα ήμουν φοιτήτρια στην Πάτρα. Η γραφή του έχει κάτι το μαγικό και παρ’ όλο που στην αρχή δυσκολεύτηκα να τον καταλάβω στη συνέχεια δεν ήθελα να αφήσω τα βιβλία του. Τα έργα του είναι ξεχωριστά και πολλές φορές μπορούν να δημιουργήσουν αναπάντητα ερωτήματα τα οποία ακόμα και σήμερα οι μελετητές δεν μπορούν να απαντήσουν.Στα έργα του αναφέρεται σε υπαρξιακά και κοινωνικά θέματα τα οποία αφορούν όλους. Στα κείμενα του φέρνει την κοινωνία προ των ευθυνών της. Έχει χαραχτεί στη συλλογική μνήμη ως ο συγγραφέας που ανέδειξε το άγχος και την αποξένωση του σύγχρονου ανθρώπου. Γι’ αυτό και είναι διαχρονικός. Για τον εαυτό του σχολίαζε ότι δεν είναι τίποτε άλλο παρά λογοτεχνία και ότι μέσα από το γράψιμο του κρατιέται στη ζωή. Τα έργα του διαβάζονται μέχρι και σήμερα χωρίς να έχει ελαττωθεί το ενδιαφέρον των αναγνωστών ούτε στο ελάχιστο.

Ο Γκρέγκορ Σάμσα ξυπνά ένα πρωί και καταλαβαίνει ότι έχει μεταμορφωθεί σε ένα τεράστιο έντομο. Συνεχίζει να ζει ως ζωύφιο έχοντας όλες τις ψυχολογικές ανάγκες ενός ανθρώπου.

Ο Γιόζεφ Κ. συλλαμβάνεται για ένα έγκλημα το οποίο δεν έχει διαπράξει. Μέσα από την περιπέτεια του προσπαθεί να καταλάβει την αιτία της σύλληψης του. Οδηγείται σε δίκη η οποία δεν ολοκληρώνεται ποτέ.

Και μην ξεχνάτε: «Τα βιβλία που έχουμε ανάγκη είναι εκείνα που πέφτουν σαν το τσεκούρι στην παγωμένη θάλασσα της ψυχής μας».