ΓΚΥ ΝΤΕ ΜΩΠΑΣΑΝ

ΟΙ ΑΥΤΟΧΕΙΡΕΣ

Μετάφραση- Επίμετρο: Γιώργος Ξενάριος

ISBN: 978-960-04-4823-8, σελ. 128, τιμή: 12,00 €, Μάρτιος 2018

Στο κέντρο της χειρονομίας της αυτοχειρίας υπάρχει αυτό που βρίσκει κανείς και στην τρέλα: η διαταραχή της ταυτότητας του εγώ, η κατάλυση της ενότητάς του. Και στην περίπτωση του Μωπασάν, όπως σε πολλές άλλες, η αυτοχειρία γειτονεύει στενά με την τρέλα, την ψυχοπαθολογία. […] Η θανατολογία του Μωπασάν πατάει με το ένα πόδι στον κόσμο που πλάθει η σκοτεινιασμένη ψυχή του και με το άλλο στο συγγραφικό του πρόγραμμα, το οποίο περιλαμβάνει την κατάδυσή του στον ζοφερό κόσμο τού ανθρώπου και την καταγραφή όσων συμβαίνουν στις βαθύτερες ζώνες της ανθρώπινης συνείδησης. Με τα κείμενά του για την αυτοκτονία ο Μωπασάν πραγματώνει ένα κρίσιμο κομμάτι του αφηγηματικού του σχεδίου: αποθεώνει το ρόλο του συγγραφέα ως ψυχολόγου και παράλληλα υλοποιεί τη σχεδόν ισόβια εμμονή του: τη λογοτεχνική μελέτη του θανάτου.

Άλλωστε, λίγα χρόνια αργότερα ο βίος του θα επιβεβαιώσει τραγικά τη γραφή του.

Γ. Ξ.

Ο Henry -Réné-Albert-Guy de Maupassant γεννήθηκε στη Νορμανδία το 1850. Τα παιδικά του χρόνια, με εξαίρεση ένα σύντομο διάλειμμα στο Παρίσι, τα πέρασε κοντά στη φύση, στο παραθαλάσσιο Ετρετά, πάντοτε στη Νορμανδία. Η μητέρα του, μια βαθιά καλλιεργημένη γυναίκα, ήταν προσωπική φίλη του Φλωμπέρ και ο νεαρός Μωπασάν βρήκε στο πρόσωπό του έναν λογοτεχνικό μέντορα και ισόβιο προστάτη. Ο νεαρός Γκυ υπήρξε ιδιαιτέρως κοινωνικός, επιρρεπής στις απολαύσεις και αδιόρθωτος γυναικάς. Παθιασμένος με τις βαρκάδες και το κυνήγι, κόλλησε σύφιλη σε νεαρή ηλικία, γεγονός που τον σημάδεψε για την υπόλοιπη ζωή του. Ευκατάστατος και φιλοχρήματος, πραγματοποίησε πολυάριθμα ταξίδια αναψυχής στη Γαλλία και στο εξωτερικό.

Τη δεκαετία 1880-1890 παράχθηκε το μεγαλύτερο μέρος του έργου του: εκδόθηκαν έξι μυθιστορήματα και πάνω από τριακόσια, μικρά και μεγάλα, διηγήματα και νουβέλες. Σχετίστηκε με τους λογοτεχνικούς κύκλους του Παρισιού, στους οποίους έπαιξε σημαντικό ρόλο: εκτός από τον Φλωμπέρ, συνδέθηκε με τον Ζολά, τον Μαλαρμέ, τον Αλέξανδρο Δουμά υιό αλλά και τον Τουργκένιεφ. Τα έργα του γνώρισαν μεγάλη επιτυχία και πολλαπλές επανεκδόσεις. Ο Μωπασάν υπήρξε από τους συγγραφείς που ευτύχησαν να δουν τον εαυτό τους καθιερωμένο και το έργο τους στέρεα ενταγμένο στον λογοτεχνικό κανόνα.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1880 ο Μωπασάν αποσύρθηκε σταδιακά από το προσκήνιο. Τον κέρδισαν η μοναξιά, η περισυλλογή και, δυστυχώς, η παράνοια. Το 1890 αποπειράθηκε να γράψει την Ξένη ψυχή, η οποία δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, και το ίδιο συνέβη το 1891 με το μυθιστόρημα Angélus. Την πρωτοχρονιά του 1892 έκανε αποτυχημένη απόπειρα αυτοκτονίας και λίγες μέρες αργότερα μεταφέρθηκε στην κλινική του δόκτορα Μπλανς, όπου πέθανε τον Ιούλιο του 1893, σε ηλικία σαράντα τριών ετών, έχοντας απολέσει κάθε συνείδηση για ενάμιση χρόνο. Στην κηδεία τον επικήδειο εκφώνησε ο φίλος του Εμίλ Ζολά.

ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ
Κυριότερα έργα του (εκτός από μυθιστορήματα, διηγήματα και νουβέλες, ο Μωπασάν έγραψε θέατρο, ποίηση και ταξιδιωτικά):

ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΑ
• Μια ζωή (1883) • Ο φιλαράκος (1885) • Πιερ και Ζαν (1887) • Όρος Οριόλ (1887) • Κραταιά ως θάνατος (1889) • Η καρδιά μας (1890)

ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ – ΝΟΥΒΕΛΕΣ
• Η Χοντρομπαλού (1880) • Γεύμα στην εξοχή (1881) • Ο λύκος (1882) • Ο πανικός (1883) • Φανταστικές ιστορίες (1884) • Παραισθήσεις (1884) • Η κληρονομιά (1884) • Η ανατολή (1884) • Ιστορίες της μέρας και της νύχτας (1885) • Ο Εξαποδώ (1887) • Ο αλήτης (1887) • Η νεκρή (1887)

ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΜΟΝΟΠΡΑΚΤΑ
• Αγρύπνια • Ειδύλλιο • Η διαθήκη • Γκαρσόν, μια μπίρα! • Ταξιδεύοντας