Στο τέλος του καλοκαιριού
στην άμμο του Σεπτέμβρη
ψάχνω τα χνάρια ενός Θεού,
του έρωτα την θέρμη
Όταν ο ήλιος έγερνε δειλά
στης δύσης τα λημέρια
ένα φιλί κατάφερνε ψηλά
ν΄ αγγίξουμε τ αστέρια
Γλυκιά η ανάμνηση κρατά
του νόστου το σεργιάνι
εκεί που η θάλασσα νικά
της λήθης το δρεπάνι
Τα βήματά μου ακολουθούν
τους δρόμους της καρδιάς μας
ζεστά τα δάκρυα κυλούν
στα βράχια της γωνιάς μας.
_
γράφει η Ελένη Λουκά








0 Σχόλια