Αφιερωμένο στους γονείς που χάνουν τα παιδιά τους…

γονείς ενός πολέμου

9 Οκτωβρίου 2023

Γράφτηκε με αφορμή τα θύματα των εχθροπραξιών Παλαιστινίων – Ισραηλινών

Κάλεσμα στέλνει η ψυχή στον πόνο

τι έχει άραγε να του πει; τι να συζητήσουν; 

φοβάμαι μην ξεχάσω τη φωνή του

λες και η λησμονιά ρωτά

Ατόφια η αγάπη ξεχειλίζει

χωρίς απόδειξη, χωρίς αποδέκτη

δεν θα φύγει ποτέ μου είπαν

μα δεν τον βλέπω, δεν τον ακούω

ασάλευτη ομορφιά, άψυχη έλξη, δεν υπάρχει

Γεμάτος απ’ αυτόν, κομμάτια δικά του, κομμάτια δικά μου

τόσο υλικά, τόσο άψυχα, τόσο σημαντικά

ποιος αρχιτέκτονας να τα ενώσει; 

ποιος χτίστης να τα ξανακάνει ζωή; 

Μπόρεσαν κι άλλοι μου’ παν

μπορώ κι εγώ, θεϊκή εντολή, αρχαίος μύθος

ριζώνει ο καημός, μα δίνει δέντρο χωρίς καρπούς

θέλω χρόνο να ματώσω, όχι τώρα

θα σας το πω, θα το ακούστε αλλά δεν θα το μάθετε ποτέ

_

γράφει o Μιχαήλ Κουμπούρος