Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης
Τόσα μύρα ανασαίνουν
στο ελαφρύ περπάτημα
μαλλιά χυτά σαν του
μεστού ξανθού σταχυού
το αργοσάλεμα
και το όμορφο κορμί
χρυσοπούλι
στου Ήλιου την φωτιά
το σφιχτοαγκάλιασμα
Τον Άνεμο από το
Κρίνο χώρισα
Ολόγυμνη η ψυχή
Ως το σπλάχνο εχύθη
Μισάνοιχτα χείλη
Σιωπηλός πόθος
ζυγιασμένος στις φλέβες
χύνεται με ορμή
_
γράφει η Ευτυχία Καπαρδέλη
Ακολουθήστε μας
Real News https://youtu.be/dPDmeCKrFgYΚαθημερινή https://youtu.be/K0ri5qpD7XQ Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη...
Το βράδυ εκείνο του Δεκέμβρη του 1943 ο Ντίνος Δρίτσας ο τελωνειακός,δεν κοιμήθηκε...η Σουηδέζατου Ερυθρού σταυρού ήταν μεγάλο μούτρο,όμως έπρεπε να μάθει τι είχε μέσα το σεντούκι με ταγερμανικά γράμματα,που ξεφόρτωσε το πλοίο με το σιτάρι...Σηκώθηκε μεσάνυχτα και...
Λένε κάποιοι Από αυτούς Που μόνο όταν τους βλέπουν Οδύρονται Από αυτούς που αισθάνονται Ότι αφηγούνται την αλήθεια Από αυτούς Που δυσφορούν για το σύμπαν Για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται Και απαιτούν Ποικιλοτρόπως Την καθολική αναγνώριση και δικαίωση Του άγχους...
Ακολουθήστε μας στο Google News
Διαβάστε κι αυτά
Λένε κάποιοι Από αυτούς Που μόνο όταν τους βλέπουν Οδύρονται Από αυτούς που αισθάνονται Ότι αφηγούνται την αλήθεια Από αυτούς Που δυσφορούν για το σύμπαν Για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται Και απαιτούν Ποικιλοτρόπως Την καθολική αναγνώριση και δικαίωση Του άγχους...
Νύχτες μοναξιάς απόψε αντικρίζωΤην όψη του θανάτου μου για σένα ζωγραφίζω,Έφυγες, πέρασες νωρίς, απόψε θα το μάθω,πως η αγάπη μου για σένα ήταν το πρώτο λάθος.Στων τοίχων τη σιωπή το όνομά σου γράφω,κι όσα δεν τόλμησα ποτέ, στο χώμα πια τα θάβω.Οι λέξεις μου ξεθύμαναν...
Πώς τα φέρνει ο καιρός. Εποχή φέρνεις καινούργια, θυμίζεις παλιά. Μ’ αρέσει να την αισθάνομαι που έρχεται, με χαϊδεύει απαλά. Γνώριμη η φυγή. Και πάλι ο χρόνος θα κυλήσει. Ζωή αίνιγμα, γαργαλάς αισθήματα, πράξεις φτάνουν σε κύματα. Εμείς ζαλισμένοι ζητάμε κάτι. Μη μας...
Βρε βρε καλώς την πολυβραβευμένη Ευτυχία μας. Δεν μου λες άφησες και κανένα βραβείο να πάρουμε και μεις τα καημένα; Ωραίο το ποίημά σου και να σε βλέπουμε συχνότερα στον φιλόξενο χώρο του ”βιβλίο, νετ”
Τι όμορφες εικόνες …. πανέμορφοι στίχοι!!!!!
χαχχχαχα…….Λένα μου το χιούμορ σου απίθανο….και τα αισθήματα της καρδιάς σου πολλά και πολύτιμα
Στην εποχή μας έχουμε απογυμνωθεί από οράματα και αισθήματα Ευτυχώς που υπάρχουν άνθρωποι ιδιαίτεροι σαν και σένα ακόμα
Θερμά ευχαριστώ φιλενάδα
Αννα μου από καρδιάς ευχαριστώ Σπαταλώ τα κομμάτια της καρδιάς μου σε ανθρώπινες στιγμές και εικόνες…..κρατώ την ομορφιά
Ένα ποίημα γεμάτο εικόνες που διαβάζοντάς το, ξεπηδούν άλλες τόσες. Υπέροχο!
Πολύ όμορφο…
Χριστίνα μου θερμά ευχαριστώ!!!!!!!!!!!!!!!!
Μάχη μου ζωγραφίζω το χάμογελό σου με” όνομα” γυναίκας Από καρδιάς ευχαριστώ