Δύσκολες ώρες

Το ένα καταρρέει

ενώ το δύο τρέμει

Έχουμε δυσκολίες

στων αριθμών τη σταθερότητα

Φόβοι σεισμών

δείκτη σιγής υψώνουν

σ’ ανήσυχες καμπάνες

Παραλλαγμένοι ρήτορες

τραυλίζουν από άμβωνος

ελλείψει άλλων, ήδη αναλωθέντων

Δράπανου συριγμοί επί μετάλλου

δρασκελίζουν εξόδους ήχων

υπαγορεύουν όρους

Ύψωσαν και μια γέφυρα

σε σχήμα πυραμίδας

Δίνουν και παίρνουν σχόλια

γι’ ασχήμιες κερδοσκόπων

απάτες κι αυταπάτες

Δίνουν και παίρνουν δράσεις

σε δρόμους αβέβαια ανοικτούς

ή δρόμους αδιέξοδους

Ακούω, βλέπω, ξαγρυπνώ

μα το κεφάλι γέρνει

Ρέπω προς αγωνιώδη πρωινή αφύπνιση

Φοβούμαι μην και με ψιθύρους

παρεισφρήσουν “όμως…” χωρίς ζωή

κι είναι  λειψή ξανά η αρχή 

Κατά παρέκκλιση επειγόντως γράφω

κοντά στα γεγονότα

νευρωτικός κι ανώριμος

μόνο με αύρα ανάγκης

Ρότα αναζητώ να ξεμακραίνω

από ύφαλα παρελθόντα

Από την υπό έκδοση ποιητική συλλογή “Ανέτοιμος σε τρικυμία”

γράφει ο Απόστολος Παλιεράκης