Βασίλης Κουτσιαρής
«Είναι κάτι που μένει»
Εικονογράφηση: Κατερίνα Βερούτσου
Παρρησία: 2013

Ο Βασίλης Κουτσιαρής από το Στεφανοβίκειο, βραβευμένος δάσκαλος και συγγραφέας, εξέδωσε πρόσφατα το νέο του βιβλίο, που διακρίθηκε με έπαινο από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών, με τίτλο «Είναι κάτι που μένει» και με εικονογράφηση της πολυβραβευμένης Κατερίνας Βερούτσου, από τις εκδόσεις Παρρησία. Πρόκειται για μία πολύ φροντισμένη έκδοση, που περιβάλει ένα ευαίσθητο και καλογραμμένο κείμενο.

Αλληγορικό παραμύθι με ηρωίδα μια κούκλα, που μας διηγείται όχι γραμμικά αλλά με τη χρήση αναδρομής την ιστορία της από τότε που ήταν ένα απλό πανί και απολάμβανε την γλυκιά παρέα του ανέμου, της βροχής και της άμμου. Το πανί «πέφτει» στα χέρια ενός κοριτσιού και μετατρέπεται από τη μητέρα του παιδιού σε κούκλα. Η κούκλα φυλακίζει στο σώμα της την αγαπημένη άμμο. Το κορίτσι όμως δεν δείχνει να αγαπάει την κούκλα και την κακοποιεί βάναυσα. Η κούκλα σε μια συνομωσία της φύσης καταφέρνει να ξεφύγει και τελικά βρίσκεται στα χέρια ενός άλλου κοριτσιού, το οποίο την αγαπάει και της δίνει την φροντίδα που της έλλειπε. Δυστυχώς όμως η πρώτη ιδιοκτήτρια και δημιουργός της κούκλας, που μένει εκεί κοντά και κάνει παρέα με το φιλόστοργο κορίτσι, βλέπει μια μέρα την κούκλα της στο σπίτι της φίλης της και την απαιτεί πίσω. Στο κρίσιμο αυτό σημείο παρεμβαίνουν οι φίλοι της κούκλας, η άμμος και ο άνεμος και την απελευθερώνουν βοηθώντας την να ξεφύγει τον κίνδυνο. Η κούκλα έπειτα από μια σύντομη περιπέτεια με τη βοήθεια των φίλων της επιστρέφει στα χέρια του φιλόστοργου κοριτσιού, στο οποίο βρίσκει το καταφύγιό του.

Πολύ συγκινητική ιστορία, που σίγουρα αγγίζει μικρούς αλλά και μεγάλους. Η ανάγνωση και ερμηνεία της είναι πολύπλευρη αλλά εμείς την διαβάζουμε αρχικά από την γονεϊκή πλευρά εδώ και μας κάνει να αναρωτιόμαστε: Αν ένα παιδί κακοποιείται και περνάει άσχημα με τους φυσικούς του γονείς, πρέπει να συνεχίζει να μένει εκεί; Ή να βρίσκει την θαλπωρή και την αγάπη σε θετούς γονείς; Η κούκλα πάντως φαίνεται να ηρέμησε και να βρήκε την αγάπη και τη στοργή που της άξιζε όχι πλάι στη δημιουργό της αλλά πλάι στην νέα της «μαμά». Έπειτα η ιστορία μπορεί να ενισχύσει την ευαισθησία των παιδιών, την ενσυναίσθησή τους απέναντι στα αντικείμενά τους, τα ζώα τους, αλλά και τους αδύναμους ανθρώπους. Πολύ συχνά στο σχολείο συναντάμε κρούσματα κακοποίησης ανάμεσα στα παιδιά κι αυτό πηγάζει και από την έλλειψη σεβασμού και αποδοχής του διαφορετικού αλλά και του πιο αδύναμου. Εξαιρετικό βιβλίο, που μπορεί να προβληματίσει και με πολλούς ακόμη τρόπους. Η ερμηνεία ανήκει πάντα στον αναγνώστη…

Η εικονογράφηση της Κατερίνας Βερούτσου δεν θα μπορούσε να είναι τίποτα λιγότερο από τις υπέροχες δημιουργίες, στις οποίες μας έχει συνηθίσει η καταξιωμένη εικονογράφος. Η συνεργασία αυτή αποτελεί επιτυχία του συγγραφέα.

_

γράφει η Αργυρώ Μουντάκη