Το μυθιστόρημά της, μια συγκλονιστική ιστορία με άρωμα Θράκης!

Σας επέλεξε η γραφή ή την επιλέξατε; Με τι κόστος;

Με τη γραφή είμαστε παλιοί γνώριμοι. Δεν είχαμε όμως αναπτύξει ιδιαίτερη οικειότητα, ίσως γιατί δεν πίστευα σε νεαρότερη ηλικία πως θα μπορούσα να γράψω κείμενα που θα μπορούσαν να αρέσουν στους άλλους. Τελικά δεν κατάφερα να γλιτώσω από τα δίχτυα της μαγείας που έχει η γραφή και με το χέρι στην καρδιά, δεν το έχω μετανιώσει ούτε λεπτό.

Ποιο στοιχείο του χαρακτήρα σας δυσκολεύει τη γραφή σας;

Εύστοχη ερώτηση. Αυτό που κάνει δύσκολη τη γραφή είναι ο παρορμητισμός μου. Ενθουσιάζομαι εύκολα και δεν μπορώ να πω όχι σε μια πρόκληση, στη γέννηση ενός ήρωα που αν και ξέρω πως θα με παιδέψει, παρά ταύτα τον καλωσορίζω στη ζωή μου.

Τι σημαίνει «γράφω» για σας;

Γράφω σημαίνει ανασαίνω, ζω.

Τι ήταν εκείνο που σας ενέπνευσε να γράψετε το τελευταίο σας βιβλίο;

Ένα παρ’ ολίγο «ατύχημα». Στο μυαλό μου είχα το συνήθειο να πλάθω ιστορίες. Μια φράση, μια λέξη, μια πέτρα, μια ασήμαντη εικόνα γινόταν μια ιστορία, που όμως ποτέ δε μου είχε περάσει από το νου να καθίσω να τη γράψω. Αυτό μέχρι που ένα καλοκαιρινό ηλιοβασίλεμα σε μια ποδηλατάδα δίπλα στη θάλασσα έπλαθα μια ιστορία για ένα ορφανό γλαρόπουλο και δεν πρόσεξα την τεράστια λακκούβα στην οποία προσγειώθηκα κάπως ανώμαλα. Προς αποφυγήν μελλοντικών ατυχημάτων προμηθεύτηκα από το βιβλιοπωλείο του χωριού μου, της Νέας Καλλικράτειας Χαλκιδικής ένα σημειωματάριο και ένα στυλό. Έτσι ξεκίνησαν όλα….

Τι σημαίνει για εσάς έμπνευση;

Έμπνευση σημαίνει παρατηρητικότητα, διάθεση, μεράκι, ανάγκη για επικοινωνία και δεν είναι τίποτε άλλο, παρά ένα χαρμάνι που οδηγεί στον δρόμο της δημιουργίας

Πιστεύετε ότι κάποιος γεννιέται ή γίνεται συγγραφέας;

Ταπεινά πιστεύω πως όλοι μπορούν να γράψουν αν το θέλουν. Το τι κάνει έναν άνθρωπο συγγραφέα όμως έχει να κάνει με την πειθαρχία, τον σεβασμό, τη συνέπεια και την αγάπη σε ότι κάνει. Το αναγνωστικό κοινό πάντα διακρίνει την αλήθεια, οπότε την απάντηση σε αυτή την ερώτηση μπορούν να τη δώσουν με ακρίβεια μόνο οι αναγνώστες.

Έχετε συγκινηθεί με ένα βιβλίο που έχετε διαβάσει;

Πάρα πολλές φορές. Ως φανατική βιβλιοφάγος με τα βιβλία ζω τις μικρές και τις μεγάλες τους στιγμές, ευτυχισμένες και λυπητερές.

Ποια είναι η αγαπημένη σας φράση;

«Το όριο είναι ο ουρανός!» (Sky is the limit)

_

γράφει η Βούλα Παπατσιφλικιώτη

–

Έργα της συγγραφέως από τις εκδόσεις Έξη:

ΜΕΡΤΖΑΝΗ

Το δάκρυ της Θράκης

Οκτώβρης 1922… Στις όχθες του ποταμού Έβρου στέκει ένα νεαρό κορίτσι με βρόμικα ρούχα και πρόσωπο βουτηγμένο στην απόγνωση. Νιώθει το βάρος της ευθύνης να συνθλίβει τους μικροκαμωμένους ώμους της… Πρέπει να διασχίσει το ποτάμι μαζί με την αδερφή της, το κάρο και τα ζωντανά. Ορφανή από μητέρα, ξεριζωμένη από πατρίδα, η Μερτζανή δεν σταματά να αγωνίζεται και να ξεπερνάει τον εαυτό της. Ποιος τη στηρίζει στα χίλια βάσανα, στον θάνατο, στον αβάσταχτο πόνο; Μονάχα μια φωνούλα μέσα της, μια γλυκιά φωνή που δε σιωπά ποτέ, μια διακριτική λάμψη που δεν την αφήνει να παραδοθεί, όσο κι αν λυγίζει. Και η Μερτζανή θα λυγίσει πολλές φορές. Χάνει το στήριγμά της ξανά και ξανά, χάνει τις μεγάλες της αγάπες, χάνει κάθε δύναμη…

Η συγκλονιστική ιστορία μιας αξιοθαύμαστης γυναίκας που δεν έχασε ποτέ την αξιοπρέπειά της και την τόλμη της. Μερτζανή… κοράλλι σπάνιο, όπως και η ψυχή της. Μια ψυχή που συνεχώς διώκεται… ένας διωγμός που τέλος δεν έχει… Αυτή είναι η ιστορία της.

Άγιος Παΐσιος

Ο Αγιορείτης

Βιογραφία, Θαύματα και Προφητείες.

–

Μας αφηγείται την ζωή της:

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Θεσσαλονίκη από γονείς που κατάγονται από την Ανατολική Θράκη. Ο παιδικός μου χρόνος είχε να κάνει με αποδράσεις σε αλάνες και βιβλιοθήκες. Αγαπώ πολύ τα παιδιά γι’ αυτό και πήρα την απόφαση να σπουδάσω Παιδαγωγικά στο Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης , απ’ όπου αποφοίτησα το 1990. Από το 1996 διδάσκω σε δημοτικά σχολεία της χώρας και τα τελευταία χρόνια σε δημοτικά της Θεσσαλονίκης. Είμαι παντρεμένη, μητέρα δυο κοριτσιών και κι έχω έναν υπέροχο εγγονό.

Πάθος μου μεγάλο είναι η ιστορία και η μουσική. Κινηματογράφος και ψυχολογία έρχονται δεύτερα, αλλά εξίσου σημαντικά. Η ακινησία είναι κάτι που δεν αντέχω και πάντα αναζητώ καινούριες προκλήσεις. Το 2012 ξεκίνησα να ασχολούμαι με τη συγγραφή μυθιστορημάτων. Τα θέματα των βιβλίων μου τα αντλώ από τις ζωές των ανθρώπων και ασχολούμαι κυρίως με τη μυθιστορηματική βιογραφία. Η συγγραφή δεν είναι βιοποριστική ανάγκη. Είναι ανάγκη ψυχής. Είναι το όνειρο ενός μικρού παιδιού που μοίραζε το χρόνο του παιχνιδιού ανάμεσα στις αλάνες και στην υγρή και δαιδαλώδη βιβλιοθήκη της Χανθ. Θυμάμαι πόσο τρελαινόμουν να αγγίζω ένα βιβλίο που μύριζε μελάνι και μούχλα και μαγευόμουν με την παλαιότητα του. Βιβλία που είχαν εκδοθεί εκεί στις αρχές του 20ου αιώνα αποτελούσαν ότι πιο συναρπαστικό βαστούσα στα παιδικά μου δάχτυλα. Δεν ξέρω για πόσα χρόνια θα μπορώ να γράφω, ούτε αν θα το κάνω πετυχημένα. Προς το παρόν απολαμβάνω το ταξίδι κι εύχομαι να αργήσω πολύ να βρω την Ιθάκη μου.

Αναμένεται στις αρχές του Ιούλη το επόμενο βιβλίο μου.