Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης
γκρίζα η πόλη
και η ζωή κρέμεται από τα νήματά της
σα θλιμμένη μαριονέτα
τα χρώματά της μετανάστες
και τα σχοινιά της δανεικά
ορέγονται λαιμούς και χέρια σταυρωμένα
γκρίζα η πόλη
προβάρει για φορέματα αβύσσους
και την κρυφή της λάμψη κρύβει κάτω από μακριούς χιτώνες
τα χρώματά της πρόσφυγες
μετακομίσανε σε μέρη ξένα
μέρη παγωμένα
κι η γκρίζα πόλη
αναπολεί κείνες τις μέρες
που ουράνια τόξα τη στολίζαν
και ζωή καμία δεν κρεμόταν απ’ τα δανεικά της νήματα
_
γράφει η Παναγιώτα Καραγιαννίδη
Ακολουθήστε μας
Real News https://youtu.be/Ry0Y3ZhLIQI?si=4UxuBEAhnkWCyUfVΚαθημερινή https://youtu.be/P_Zu9CXSk8s?si=HsnxHawOL3XstciZΠρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων...
Έτσι θα έλεγα τον κόσμο καθρέφτη ανάποδο,Ανάποδο καθρέφτηκαθρέφτηχωρίς τζάμι Τον εαυτό σου βλέπεις,άνθρωπε,άνθρωπε τι γυρεύεις;Ξέρει ο καθρέφτης Ο κόσμος έδειξε τι είσαιγιατί ότι κάνεις το δείχνειπονάει, μα δεν σπάειεδώ είναι ο καθρέφτης._γράφει ο...
Κλέφτης ονείρων έγινες,καταστροφές του κόσμουέκλεψες και το δικό μου όνειροκαι ας μην το ξέρεις Γιατί όταν κλέβεις έναΧάνονται χίλιαΓίνονται στάχτη, τέρμαΈτσι όπως πας δεν θα απομείνει κανένα._γράφει ο Ευθύμιος- Ραφαήλ Αγγελής Μην ξεχνάτε ότι το σχόλιο...
Ακολουθήστε μας στο Google News
Διαβάστε κι αυτά
Κλέφτης ονείρων έγινες,καταστροφές του κόσμουέκλεψες και το δικό μου όνειροκαι ας μην το ξέρεις Γιατί όταν κλέβεις έναΧάνονται χίλιαΓίνονται στάχτη, τέρμαΈτσι όπως πας δεν θα απομείνει κανένα._γράφει ο Ευθύμιος- Ραφαήλ Αγγελής Μην ξεχνάτε ότι το σχόλιο...
Ποτέ δε θα ξεχάσει, το πρώτο τεστ που έγραψε στο δημοτικό. Ακόμη θυμάται το γραπτό του. Τα αποτελέσματα απογοητευτικά.Κανένας όμως δεν τον μάλωσε. Αντιθέτως, όλοι του είπαν να μη στεναχωριέται, γιατί στο δεύτερο θα τα πάει καλύτερα. Δεν τους πίστεψε....
Τι να πουν κι άνθρωποι; Τι να κάνουν; Τους δίνουν την ζωή σε δόσεις μέχρι να τους ξεφτιλίσουν Έπρεπε όμως να δεχτούν και ήρθε ο πόλεμος, και συνταγογράφησε συνταγογράφησε δυστυχία Στην πρώτη δόση βομβαρδισμούς, στην δεύτερη μετανάστευση, στην Τρίτη...
άλλο ένα δυνατό σας ποίημα -καθρέφτης της εποχής…
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Γκρίζα η πόλη…
Που είναι ο Ήλιος;
Ποιος τον έκρυψε;
Που είναι τα μάτια;
Μόνο σκόρπια βλέμματα!
Θολά τοπία.
Ας ελευθερώσουμε τα περιστέρια.
Ας σφίξουμε τα χέρια.
Ας σηκώσουμε τον Ήλιο ψηλά…
Τα πράγματα είναι απλά.
Στης αγάπης την πόρτα να ανταμώσουμε.
Έτσι μόνο τα χρώματα θα επιστρέψουν.
Υπέροχο το ποίημα σου!!!
Καλό σου απόγευμα!!!
Ευχαριστώ πολύ.
Η αληθεια σας μου αρεσει πολυ!!!
🙂 να στε καλά
Εγώ τι να πω γι αυτό το παιδί “μου” που μου “μαθαίνει” την ποίηση!!!
Είμαι πολύ περήφανη, κοριτσάκι μου!!!
Σ’ ευχαριστώ!!!
Εσείς μου μάθατε το λόγο. Το ζυμάρι για να μπορέσω να πλάσω τα δικά μου λογοτεχνήματα.