γράφει ο Κώστας Τραχανάς

Η νόσος των εραστών.

Η νόσος του φιλιού.

Ο έρωτας είναι σύμπτωμα. Όπως ο πυρετός. Έρχεται, σε κυριεύει, σε ξεροψήνει, σε καταβάλει, και στο τέλος, με τη σωστή αντιβίωση και θεραπεία, σιγά σιγά πέφτει…

Ο έρωτας είναι σαν το Άγιο Δισκοπότηρο. Ταπεινός, αλλά και τόσο πολύτιμος. Πανταχού παρών, μα συγχρόνως μυστικός και μυστικιστικός. Κρυμμένος σε εκατομμύρια διαφορετικά μέρη για τον καθέναν μας.

Ο έρωτας παρομοιάζεται με μια εξίσωση. Υπάρχουν οι πρωτοβάθμιες και οι δευτεροβάθμιες. Η αγάπη είναι σαφώς δευτεροβάθμια. Υπάρχουν οι μεταβλητές και οι σταθερές. Σταθερές είναι οι δύο (ή περισσότεροι) εμπλεκόμενοι. Τα έμβια όντα. Οι μεταβλητές είναι εξωτερικοί παράγοντες που επηρεάζουν την σχέση και κατ΄ επέκταση τις σταθερές.

Δυο καλόγεροι, ο Πρεσβύτερος και ο Νεότερος και ένας πρώην φυγάς, νυν καλόγερος, ο Ντελόν. Ο Ντελόν, που έμεινε στο μοναστήρι δύο χρόνια, ήταν ένας παρολίγον αθίγγανος μπον βιβέρ, ερωτευμένος ως τα μπούνια, ευφάνταστος κομπιναδόρος και όψιμος εκτελεστής. Οι δύο καλόγεροι αποτραβηγμένοι από τα εγκόσμια, αλλά με ένα τσούρμο βάσανα παρακαταθήκη στις ψυχές τους, είχαν το αξιοπρόσεκτο ομολογουμένως θάρρος να σέρνουν έναν ψυχρό, φαινομενικά, εγκληματία, σε έναν επικίνδυνο χορό απειλών και παρανομιών. Ο ηλικιωμένος καλόγερος, ένας εξηντάρης που το ‘λεγε η ψυχή του και ένας συνομήλικος του Ντελόν, που δεν έβγαζε άχνα. Αυτή η μουγγαμάρα του νεαρού καλόγερου ήταν ένα μυστήριο. Γιατί δεν είχε γεννηθεί κωφάλαλος, αλλά στην πορεία της ζωής του κι έπειτα από κάποια συμβάντα σώπασε εντελώς. Τον Νεότερο έβαλε στο μοναστήρι ο πατέρας του παρά τη θέλησή του και όμως δεν έφυγε ποτέ από εκεί. Δεν τον αναζήτησε κανένας. Η μητέρα του εξαφανίστηκε και ήταν άρρωστη, έπασχε από μελαγχολία.

Η αληθινή ταυτότητα του Ντελόν παρέμενε για τους καλόγερους επτασφράγιστο μυστικό…

Μια μονόφθαλμη γυναίκα, ένα μπουκάλι μ ε τον ομφάλιο λώρο, τα θλιμμένα μάτια των αλόγων, τα άγρια άλογα με τις μαύρες χαίτες, το παρελθόν που επανέρχεται, μέρες σκοτεινές, νύχτες στα λευκά, η επερχόμενη προδοσία, η ανόθευτη ειλικρίνεια, η αιώνια σιωπή, η καρδιά σαν μπλε του κοβαλτίου, η Πεμπτουσία του σύμπαντος, η σκοτεινή ύλη, νεκρές φύσεις, νεκρές σκέψεις, η ουλή σε σχήμα ημισελήνου, η κρυστάλλινη νιφάδα του χιονιού, η ταπεινωτική ψιχάλα, η βρόμικη σταγόνα της βροχής, ο παράλογος φόβος, το καμένο γάλα, η λεηλατημένη καρδιά, το αστροπελέκι στην καρωτίδα, το λάθος μέρος, οι τύψεις και οι ένοχές, οι κρίσεις συνείδησης και ταυτότητας, η μοίρα, η δειλία, τα δάκρυα, τα ερωτήματα, το μυστικό, το ημερολόγιο, ο παραμυθένιος έρωτας, η συντροφικότητα, το πάθος, το φιλί, η ανάσα, ο χτύπος της καρδιάς, τα σκασμένα χείλη, η πίστη, οι προσευχές, η νηστεία, η εξομολόγηση, το κομποσκοίνι, η θρησκεία, η καταγωγή, η φυλή, το χρώμα, η αλήθεια, η πληγή, η αμαρτία, η κοινωνία, το σύστημα, η βία, το περιθώριο, η παρανομία, η ανακύκλωση, τα βιβλία, το κακό, η δυστυχία, το αίμα, ο φόνος, η απώλεια, το κυνηγητό, η φυλακή, το μοναστήρι, τα αναμορφωτήρια, η ταπείνωση, ο θάνατος, τα συμπτώματα της νόσου των Εραστών…