Με τον τρόμο παίζει η πένα, σε ευχαρίστηση τον δημιουργεί αυτόν
Εάν θέλει, την ευχαρίστησή, σε τρόμο να μετατρέπει
Αυτή καταδύεται εκεί, που ο άνθρωπος δεν τολμάει
Οφείλει κάθε φορά που βουτιέται, άφθονα να ξαναγεννιέται.
Οφείλει πριν από τον χρόνο, έναν άλλον χρόνο να γεννάει
Πριν από το σύμπαν αυτό, έναν άλλον να γεννά
Πριν από τον εαυτόν την ζωή, μία άλλη να δημιουργεί
Πέραν από κάθε μέλλον, έναν άλλον να μας φέρει.
Τού δημιουργού η πένα αυτή, για μελάνι ανάγκη δεν έχει
Φορτωμένη είναι αυτή, μεταξύ του άψυχου και έμψυχου
Ο άξονας είναι αυτή, που τον κόσμο στριφογυρίζει
Συνώνυμο του κόσμου αυτού, γραμμένη και ειπωμένη.
Ω πένα ,εσένα σε υποκλίνομαι, ω άξονας της ψυχής μου.
Ω ζωή υπέρ της ζωής, όπου έννοια ο θάνατος δεν έχει!
_
γράφει ο Έντμοντ – Ανδρέας Σαλβάρης
Μετάφραση: Gaqo Trasha
Όταν η πένα γράφει της ζωής τα γραμμένα και της αιωνιότητας τα προδιαγραμμένα με γνώμονα την νομοτέλεια της κάθε ύπαρξης τότε γεννιέται η εμπνευση….
Μπράβο!
Sa efxaristo poli, k. Πλοκαμάκη Χρυσούλα! Me ektimisi, Εντμόντ-Ανδρέας Σαλβαρης