Βασίλης Κουτσιαρής
Εικόνες: Κατερίνα Βερούτσου
Εκδόσεις: «Κόκκινη Κλωστή Δεμένη»

Ο συγγραφέας Βασίλης Κουτσιαρής, με το νέο του βιβλίο πλέκει ένα λυρικό παραμύθι τόσο με μυθικές γοργόνες, όσο και με την αρχέτυπη ιδέα των πολυμήχανων γυναικών. Είναι αυτές που βασανίζουν γλυκά τους γύρω τους χωρίς να το επιδιώκουν.

Ταξιδεύουμε στο γεμάτο χρώματα και ζωντάνια Γοργονοχώρι, που ζει κι ανασαίνει από τη θάλασσα, για ν’ ανταμώσουμε έναν παραμυθά και δυο μικρά παιδιά σε μια συμβολική και αφαιρετική αναπαράσταση του τοπικού μύθου. Ανάμεσα στη σκέψη και τη δράση των παιδιών μετεωρίζεται η λαχτάρα να κατανοήσουν τον μυστικό κόσμο των μεγάλων, από όπου παίρνουν αινιγματικά μηνύματα.

Όπως στο «Η αποθήκη» ο συγγραφέας αμφισβητεί τη δύναμη, τη γνώση και τη θέση της μητέρας αρχηγού, που επιβάλει κανόνες στις νεότερες γενιές. Στο βιβλίο αυτό έχει δοθεί με έξυπνο τρόπο η δύναμη της ελεύθερης βούλησης, οδηγώντας τα παιδιά να ψάξουν δικές τους λύσεις και απαντήσεις στα μέτρα τους. Έτσι ενώ από τη μια παραμονεύει ο κίνδυνος της αλλαγής, από την άλλη γεννιέται η τόλμη. Αν δεν φοβηθείς πώς θα τολμήσεις;

Έκπληκτοι παρακολουθούμε στο τέλος την κοκκινομάλλα Λαμπρινή να χάνεται στη θάλασσα και να μένει πεταμένη στη στεριά η ουρά της γοργόνας. Σ’ αυτό το σημείο προβάλει η έμφυτη ανάγκη της επανένωσης της τέταρτης γοργόνας, με τις τρεις προηγούμενες γενιές.

Οι γοργόνες του σήμερα, ξαπλωμένες στις παραλίες μιας μικρής χώρας που μοιάζει με νησί, τολμούν να επιλέγουν χώρο και τρόπο ζωής, να παίρνουν αποφάσεις, ν’ αλλάζουν τις παλιές πεποιθήσεις με καινούριες και με θάρρος, να βουτούν στα βαθιά και να ενώνονται πάλι με την μητρική οικογένεια, αλλά χωρίς φόβους και κουκουλώματα με ψεύτικες ουρές.

Και τότε τα γέλια και οι φωνές επιστρέφουν, σε κάθε σπίτι και κάθε βράδυ.

Για τις εικόνες της κ. Κατερίνας Βερούτσου δεν βρίσκω λόγια επαινετικά να πω χωρίς να γίνω υπερβολική. Είναι απλά θαυμάσιες! Προκαλούν συναισθήματα συνδέοντας τον αναγνώστη με τον συγγραφέα.

Η έκδοση επίσης άξια συγχαρητηρίων για την τέλεια ποιότητα παιδικών βιβλίων, κοσμήματα τα λογαριάζω, για κάθε βιβλιοθήκη και πολύτιμα δώρα σε μικρούς, μα και μεγάλους αγαπημένους μας.

_

γράφει η Αθηνά Μπίνιου