Μέλαθρον

Μέλαθρον στα αρχαία ελληνικά ήταν αρχικά η οροφή του σπιτιού ή το κεντρικό δοκάρι που στήριζε τη στέγη ενός σπιτιού. Κατ’ επέκταση σήμαινε τη στέγη και έπειτα ολόκληρο το σπίτι, την κατοικία, ιδίως την αρχοντική, με αυτή τη σημασία το βρίσκουμε ήδη στον Όμηρο και στους τραγικούς.

Στα νέα ελληνικά η λέξη (και ως μέλαθρο) είναι λόγια και σημαίνει μεγαλοπρεπές, επιβλητικό κτήριο, μέγαρο, το μεγάλο σε διαστάσεις κτήριο ποτ χαρακτηρίζεται από πολυτέλεια. Π.χ. «το μέλαθρο της Δικαιοσύνης». Η ετυμολογία της θεωρείται αβέβαιη, οι αρχαίοι τη συνέδεαν με το μέλας, επειδή το δοκάρι μαύριζε από τον καπνό της εστίας.