Μια λέξη, ένα χάδι, μια ματιά…

Μια λέξη
Που διέσχισε σα βέλος
Την πυκνή σιωπή
Και βρήκε ξένοιαστο στόχο
Την ψυχή σου

Μια λέξη
Που δεν ειπώθηκε ποτέ
Η απουσία της
Αιωρείται στο κενό
Κι έμεινε μονάχα η θλίψη

Ένα χάδι
Που πρόσμενε το χέρι σου
Εκεί δα ακουμπισμένο
Αλλά στο στέρησαν
Κι έμεινε η χούφτα ορφανή

Ένα χάδι
Που τα δάχτυλα λαχταρούσαν
Να αποθέσουν δειλά
Και δεν τόλμησαν
Μη σπάσουν την εύθραυστη κλωστή

Μια ματιά
Που δεν περίμενες ποτέ
Κι ωστόσο
Ακούμπησε πάνω σου
Κι άφησε σημάδι οδυνηρό

Μια ματιά
Που άδικα αναζητούσες
Να σε γλυκάνει
Σου την αρνήθηκαν
Κι έμεινε η πίκρα στα χείλη

Κι εσύ αναρωτιέσαι
Τι έφταιξε αλήθεια
Πού πήγαν όλα
Τ’ αγαπημένα
Λέξη, χάδι, ματιά

Κι εσύ ψάχνεις βάλσαμο
Να μαλακώσει τον πόνο
Απ’ τη λέξη την άσκεφτη
Το χάδι το χαμένο
Την άκαιρη ματιά