Την αναγνώρισα από μακριά. Κοντοστάθηκα. Είχε βάλει μια έντονη μπλε γραμμή κάτω από τα μάτια της. Δεν την κολάκευε καθόλου. Την έδειχνε σπασμένη, χλωμή. «Είμαι οκτώ μήνες καθαρή. Θα πάρω το παιδί και θα φύγω για το νησί. Έχει κάτι λεφτά ο πατέρας μου για τον πρώτο καιρό. Εσύ πού χάθηκες;» Χάρηκα.

Μύριζε εκλογές, όταν την είδα στα δελτία ειδήσεων. Ιερόδουλες οροθετικές παρέλασαν στις οθόνες κατηγορούμενες για σκοπούμενη βαριά σωματική βλάβη. Πόρνη; Η Στέλλα; Σήκωσα το τηλέφωνο, για να μάθω.

Διατάχτηκαν υγειονομικοί έλεγχοι. Έπρεπε να ξεκαθαρίσουν το κέντρο από τις μετανάστριες, τις μαύρες, τις αφρικανές που μόλυναν τα κρεβάτια της αγίας ελληνικής οικογένειας. Για ένα δεκάρικο. Ξεχύθηκαν στις πιάτσες των ναρκομανών. Η λεία εύκολη. Πριν τις εκλογές έπρεπε να είναι όλα λαμπίκο, σαν καλοσιδερωμένο ταγιέρ.

Τα κανάλια βούιξαν. Οι δημοσιογράφοι εμβρόντητοι. Οι πελάτες άρχισαν να καταφθάνουν εν κρυπτώ να εξετάζονται. Οι σάρκες των γυναικών στις φωτογραφίες σοκάρανε. Απόρησα για το γούστο τους.

Την ξαναβρήκα στη γειτονιά της μάνας μου, όταν αποφυλακίστηκε. Κρατούσε μια ταλαιπωρημένη σακούλα super market. Τα σάνταλα ήταν στραβοπατημένα και ισορροπούσε μια στο ένα πόδι, μια στο άλλο. «Χειρότερα από ζώα. Ούτε ντεπόν. Όλες ελληνίδες, εκτός από μια.»

Τα μαλλιά της ήταν θαμπά, πιασμένα πίσω με ένα λαστιχάκι. Πεταγόταν το κόκκαλο της κλείδας. «Και εξετάσεις με το ζόρι. Όποια ήταν φορέας, μέσα. Είχα πάει για τη δόση. Δεν μου έφτανε το σακατιλίκι με την πρέζα. Μας άρπαξαν από το δρόμο. Κάναμε πιάτσα, λέει. Πουτάνα; Από πού και ως πού, ρε μαλάκα; Και μετά φυλακή. Γιατί; Για την αρρώστια;» Διέκρινα μπλε σκιές στα χέρια της. «Ήρθε να με δει το παιδί και μου φορέσαν χειροπέδες. Το διώξανε σχεδόν από το σχολείο. Πού να σταθεί μετά το ρεζιλίκι στις τηλεοράσεις;» Πνιγόταν.

«Στέλλα, τελειώνω την πρακτική και θα ξαναγυρίσω στην Αποκατάσταση. Κράτα γερά.»

Οι εκλογές τελείωσαν. Ο κουρνιαχτός έπεσε. Οι αριθμοί έπρεπε να ευημερούν. Η ανάπτυξη ερχόταν. Τα ερείπια ήταν ακόμα εκεί. Δεν κράτησαν. Με την τελευταία δόση δραπέτευσε, είπαν. Τάξη και ηθική. Καθαρίσαμε. Δεν κινδυνεύουν πλέον οι νοικοκυραίοι.

_

γράφει η Δήμητρα Κουβάτα