ΤΑΒΕΡΝΑΚΙ

Χρήμα, πιτσαρίες και αγροτικά.
Απλωμένα σε χάρτη νησιού λιγδωμένο με λάδι.
Η προσμονή για σύνταξη, θολοί υπολογισμοί.
Θαμπώνουν όλα πιο πολύ με κάθε λέξη και αριθμό.
Τρακτέρ σαν λάμψεις και οι πεθερές σαν σκιά
Οι γυναίκες που δεν πρέπει να ανακατεύονται
αλλά είναι πιο πολύ εκεί σαν απούσες.
Στην δίπλα καρέκλα γεμίζουν τα παιδικά όνειρα
με κατεψυγμένες γαρίδες και πατάτα σε όγκους.
Πεθαίνει η μαγεία
για να ζήσει ένα παιδί που οφείλει να μεγαλώνει.
Μόνο το βλέμμα οφείλει να αντιστέκεται
ραμμένο πηχτά στις μνήμες.

ΑΝΗΣΥΧΑΣΤΙΚΗ ΑΝΑΜΟΝΗ

Κάποτε θα με γράψουν
πριν προλάβω να γράψω εγώ για εκείνους.
Κλεισμένος σε ένα τετράγωνο χαρτί…
Ασφυκτικά!
Ξεχνάω πως να περιμένω
και προσεύχομαι όλα να γίνουν κύβος.

ΑΓΙΑ ΕΙΚΟΝΑ

Πότε τα βαθιά καφέ του βλέμματος αυστηρά
Πότε γλυκά και συγκαταβατικά 
Καμιά φορά ακόμα και έκπληκτος
Και για μέχρι το τέλος του κόσμου θλιμμένος 
και στον πιο κακό και στον πιο καλό
Κρυμμένος στην υπερπαρουσία του
ακολουθώντας τόση αφόρητη ανθρωπίλα

ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΑ

Το μέλλον Μου
Ενσαρκωμένος άγνωστος παράγοντας καθορισμού
Εαυτοί που κοιτάνε μόνο προς τα μέσα
Γλύφω αντικατοπτρισμούς και κλώνους
Ψάχνω την πηγή του κάθε τρόμου
Χτυπάω έξω από την πόρτα,
ενώ έχω χτιστεί από την αρχή στα θεμέλια
Τρομερή σιγή πριν τους κυκλώνες
κάθε Ίδια μοίρα
Εκτινάσσεται, αργεί, σακατεύεται
τρέχει, επιστρέφει, ψευτοθεριεύει
Όλα μια υπόσχεση χωρίς αρχικό αποστολέα
Παραμορφωτικός καθρέφτης ο χάρακας
Τον κρατάω και μετράω σκοτάδια

ΜΙΚΡΟΕΡΩΤΑΣ

Λέω όχι στις γυναίκες
Τα ναι μόνο για μικρές σπαρακτικές στιγμές μαζί
Λίγα nanoseconds για λευκά κρινοδάχτυλα
Για μορφές μυστήριας καμπυλότητας. 
Θυσιάζω πλεονάζων δυναμικό
Πολλές φορές βαραίνει αφόρητα.

_

γράφει Van V

Μην ξεχνάτε ότι το σχόλιο σας είναι πολύτιμο!