Μεγάλωσα πολύ για να ασφυκτιώ σε αυτόν τον ουρανό.
Άλλοτε μπλε και άλλοτε γκρι.
Άλλοτε γκρι και άλλοτε μπλε.
Πολύ λίγος ουρανός για μένα. Και ας φαίνεται απέραντος για κάποιους.
Τα πρόσωπα όλα ίδια στη πρώτη καλημέρα. Μα αποκαλύπτονται στη τελευταία καληνύχτα.
Διψάω για παραπάνω ουρανό. Πολύ μικρός ουρανός για μένα!
Κι αυτή η Κυριακή είναι ευχή και κατάρα!
Άλλοτε αιχμαλωτίζει τον αέρα που αναπνέω, άλλοτε προμηνύει τη πρόσκαιρη ευτυχία.
Προσμένω να νιώσω τον ουρανό απέραντο, ακόμα και αν πρέπει να σε καρτερώ. Ακόμα και αν πρέπει να σε αποχωριστώ.
Κι αυτά τα σύννεφα είναι οι μικρές μου απόπειρες να φτάσω πιο ψηλά.
Πιο ψηλά για ‘μένα!
_
γράφει η Δέσποινα Χρυσάνθου – Τσακιρίδου
0 Σχόλια