Πόσες φορές θα αρνηθώ να πεθάνω,
Θα θολώσω τα νερά της λιμνάζουσας θλίψης
Θα κοπιάζω να βρω έναν λόγο χαράς
Πόσες φορές θα αρνηθείς να πεθάνεις,
Ένα λουλούδι θα κόψεις, θα το μυρίσεις
Θέλεις να κλέψεις την ουσία, του παραπάνω εσύ για να ζήσεις.
Μια ώρα ακόμη αναμονής στη γραμμή του λεωφορείου, για ένα καλύτερο αύριο
Μέχρι τότε, πόσες φορές θα αρνηθώ να πεθάνω
Και πόσα σύμπαντα θα δημιουργήσω.
Ατελείωτες… αμέτρητες οι φορές που καθησυχάζεις τον νου
Πόσες φορές θα αρνηθείς να πεθάνεις
Θα στολίσεις το σπίτι σου…
Πόσες φορές θα αρνηθώ να πεθάνω
Θα πιάσω τετράδιο και θα αρχίσω τις λίστες ξανά
Άλφα στις οκτώμιση, βήτα στις έξι μετά την δουλεία
Ο φιόγκος που έδεσες στο υποθετικό σου μέλλον παραείναι σφικτός
Πόσες φορές θα αρνηθείς να πεθάνεις
Τρία, δύο… ένα τελείωσε το αντίστροφο μέτρημα.
_
γράφει η Ειρήνη Κτενίδου
0 Σχόλια