ΜΗ διαβάσετε αυτό το βιβλίο αν δεν έχετε διαβάσει το Τρόμος σε τρεις πράξεις, είναι σα να έχετε δει τη σειρά 24 από τον 2ο κύκλο (ναι, την έκανα αυτήν τη βλακεία). Αν και δεν υπάρχει καμία σύνδεση με το προηγούμενο, η κυρίως ιδέα της σειράς των βιβλίων θα προδοθεί αμέσως αν ξεκινήσετε από αυτό το βιβλίο.

Γυρνάς σπίτι σου κουρασμένη από το τένις, σκέφτεσαι τον αλήτη τον άντρα σου και τις χιλιάδες ερωμένες του και μπαίνοντας βλέπεις παντού σπασμένα γυαλιά. Και ακούς θόρυβο από τον πάνω όροφο. Τρέχεις ανήσυχη για την κόρη σου και τη βλέπεις να σφαδάζει μες στα αίματα στα χέρια ενός άντρα που κρατά μαχαίρι. Το βάζεις στα πόδια, ο άντρας σού επιτίθεται και πάνω στην πάλη καταφέρνεις να τον πνίξεις. Έρχεται η αστυνομία και διαπιστώνεται: α) δεν είναι η κόρη σου νεκρή αλλά η κολλητή της, Κέιλα, που της μοιάζει, β) την κόρη σου την απήγαγαν, γ) ο άντρας που σου επιτέθηκε ήταν το αγόρι της κόρης σου που προσπαθούσε να βοηθήσει την Κέιλα και ήταν ο μόνος που ήξερε ποιος απήγαγε την κόρη σου. Και τώρα;

Έξυπνη υπόθεση, ανατροπές, ερωτηματικά, αγωνία, ύποπτοι, άλλοθι και μια σοβαρή υπόθεση παιδοφιλίας έφηβων κοριτσιών που ξεκινά από το παρελθόν. Κι όταν ο Γουίλ Τρεντ φτάνει στην άκρη του μίτου, διαπιστώνει ότι ο παιδόφιλος είχε και συνεργό! Ομολογώ ότι δεν έχει καμία σχέση ως προς το σύνολο με το πρώτο βιβλίο, εδώ έχουμε με μια κλασική υπόθεση απαγωγής, ένα κλασικό whodunit, με τις αναμενόμενες ανατροπές και τα διαδοχικά έξυπνα βήματα που απαιτούνται για να φτάσεις στην άκρη. Δεν είναι αργό, δεν είναι χαζό, δεν είναι βαρετό αλλά υπολείπεται σε πολλά από την ατμόσφαιρα του πρώτου βιβλίου.

Ο Γουίλ είναι αρραβωνιασμένος με την Άντζι και προσπαθούν να συγκατοικήσουν. Η συνεργάτις του, Φέιθ Μίτσελ, από την Αστυνομία της Ατλάντα, τον μισεί θανάσιμα γιατί εξαιτίας του αναγκάστηκε η μητέρα της σε παραίτηση χρόνια πριν όταν ήταν επικεφαλής έξι αστυνομικών που κλείστηκαν στη φυλακή για δωροδοκία εξαιτίας του. Η δυσλεξία του Γουίλ εξακολουθεί να τον δυσκολεύει σε πολλά σημεία κι η προϊσταμένη του, Αμάντα, τον πιέζει να αποκαλύψει και στη Φέιθ την αλήθεια, γιατί χάρη στην επιτυχή της δράση στην υπόθεση, θα ζητήσει να τη μεταφέρουν στο Πολιτειακό Γραφείο Ερευνών και θα γίνουν συνεργάτες.

Ο πατέρας της κοπέλας που απήχθη, Πολ Καμπάνο, είναι ένα από τα ορφανά που μεγάλωσαν μαζί με τον Γουίλ, μόνο που είναι θανάσιμος εχθρός του από τότε ακόμη και δεν τον έχει ξεχάσει. Πόσο αυτό θα επηρεάσει τη συνεργασία τους για να βρουν το ανήλικο κορίτσι; Πόσο σύντομα η γυναίκα του Πολ θα τον κατηγορήσει ανοιχτά για την έλλειψη ουσιαστικής πατρικής φροντίδας όλα αυτά τα χρόνια; Πόσο πολύ θα αλλάξει οριστικά και αμετάκλητα αυτήν την οικογένεια η απαγωγή της κοπέλας είτε βρεθεί ζωντανή είτε όχι; Η συγγραφέας γράφει και πάλι κοφτερά: “[Το Άνσλεϊ Παρκ]… ήταν μια από τις παλιότερες και πλουσιότερες συνοικίες της πόλης, όπου εδώ και περισσότερο από έναν αιώνα δικηγόροι, γιατροί και τραπεζίτες είχαν χτίσει τις ζηλευτές τους επαύλεις, ούτως ώστε μελλοντικές γενιές δικηγόρων, γιατρών και τραπεζιτών να μπορέσουν να ζήσουν όπως αυτοί: ασφαλείς και περιχαρακωμένοι καταμεσής μιας από τις πιο βίαιες μεγαλουπόλεις του αμερικανικού νότου. Το μόνο πράγμα που είχε αλλάξει στην πορεία των χρόνων ήταν ότι οι μαύρες γυναίκες που έσπρωχναν το καροτσάκι με τα λευκά μωρά αμείβονταν καλύτερα” (σελ. 20).

Κολέγια, ιδιωτική εκπαίδευση, η σκοτεινή πλευρά της Ατλάντα, ονειρώξεις με ανήλικα κοριτσάκια, ανώμαλοι καθηγητές που εκμεταλλεύονται τις θέσεις τους και την ισχύ τους, αλλάζοντας για πάντα τον μικρόκοσμο αθώων θυμάτων. Σκληρό περιεχόμενο που θα σας ξενυχτήσει για άλλη μια φορά.