Η σκέψη σου καλπάζει σε ένα μέλλον μακρινό,

Όπου κάθε σενάριο της καρδίας σου είναι πιθανό.

Χτυπάς, πονάς και οδύρεσαι μα χαίρεσαι, γελάς και τραγουδάς. 

Σε ένα κόσμο όπου όλα είναι πιθανά επιλέγεις να μείνεις και να ονειρεύεσαι.

Μα τούτη τη φωνή μία αλυσίδα υποδουλώνει,

Τούτο το Σκότος με μένος και οργή αγωνίζεται την ελπίδα να ζυγώνει.

Με μία φωνή, εκείνη την αλλοιωμένη, δειλά και φωναχτά διατάζει:

«Σκότωσε την ελπίδα τι σε νοιάζει; Δες το παρελθόν σου και δες πως σε επηρεάζει.

Τη δυστυχία μονάχα σου η ελπίδα θα θρονιάζει. 

Γιατί η ζωή είναι ένας τροχός και γυρίζει και με ψίθυρους και γλυκόλογα την πονεμένη σου ψυχή αγγίζει. 

Το παιχνίδι είναι γνωστό και η μοίρα σου δεδομένη, 

Μες τα άνθη και στη στάχτη θα χορεύεις, με τη λογική σου στα σίδερα κλειδωμένη.

Άκου την προφητεία μου και προφυλάξου,

σκότωσε την ελπίδα και διδάξου.

Και κράτα με καλά στο νου γιατί μόνο έτσι θα λυτρωθείς.

Το κουτί της Πανδώρας που αναζητείς ανοίγει μόνο με τον πόνο σου και ποτέ δε θα δικαιωθείς.»

Και τώρα που κρατάς το μαχαίρι τι θα κάνεις;

Υπό το πέπλο του σκότους και της πλάνης.

Σκέφτεσαι, γιατί πρέπει να τη χάνεις; 

Υπό το πέπλου του νεκρού και απέραντου ουρανού,

Η ψυχή σου επέλεξε να αναδυθεί και να υπάρξει.

Και με την ευλογία του Ιανού,

στα άστρα και παραπέρα να πετάξει. 

Ο κόσμος μας είναι τόσο όμορφος και τόσο επώδυνος,

Που είναι αναμενόμενο η πτήση σου με δάκρυα και γέλια να φτάσει.

Οπότε σκέψου τον κόσμο που όλα είναι πιθανά αλλά και εκεί παραμονεύει ο Αλγεινός.

Δεν έχει νόημα το Σκότος πλέον να ακούς γιατί στο παρελθόν κατοικεί.

Και στο παρελθόν επιθυμεί να σε κρατήσει για να είσαι ασφαλής.

Μα η ψυχή σου ξέρει και όσα έζησε έπαψε με ανασφάλειες και ανακαλέσεις να πολιορκεί.

Βλέπει το Σκότος ως πηγή βιωμάτων για να μην πορεύεσαι ως αφελής.

Μα το μαχαίρι σου καμία Ελπίδα δε θα ζητήσει να σκοτώσεις,

Γιατί σε κάθε κουτί της Πανδώρας τον πόνο και τη χαρά θα βιώσεις.

Η ελπίδα για τον κόσμο τούτο δεν έχει νόημα κανένα.

Μα μπορεί να γίνει ο φάρος σου μόνο για εσένα.

Οπότε μάζεψε τους Άτλαντες και τις Παράλληλες Γραμμές σου.

Και έχοντας επίγνωση τα σενάρια το κάθε κουτί άνοιξε και ας μην είναι του παραδείσου.

Κάθε λογής κακό θα αναδυθεί και την καρδία σου θα καραδοκεί.

Αλλά μέσα εκεί κρύβεται η Ελπίδα η αγαπημένη.

Γιατί ενάντια σε κάθε του Σκότους εμπλοκή,

πάντα η Ελπίδα θα θριαμβεύει.

_

γράφει ο Δημήτρης Πετρουλάκης