Στην Άνοιξη σπονδή

Σφαίρα πυρρόχρυση , ο ήλιος

στο βελουδένιο πέτο τ’ ουρανού

καρφιτσωμένος.

Μια δέσμη όνειρο

πλεγμένη με χρυσάφι, οι ηλιαχτίδες του,

χαμόγελα μεθυστικά, σκορπούν.

Καταγάλανος  ο  ουρανός…

βαρκούλες ταξιδιάρικες

οι σκέψεις,  αρμενίζουν.

Η  πλάση, πλουμιστό χαλί

μ’ αγριολούλουδα, υφασμένο

ηδονικά προσκαλεί.

Ένα σμάρι μέλισσες ξανθές, οι  ματιές

ερωτικά τρυγούν τις καρδιές…

πουλάκια  γλυκοκέλαδα  αυτές

λόγια του έρωτα τιτιβίζουν.

Πόθοι που στροβιλίζονται

στης έκστασης τη δίνη

σ’ ένα  «κρεσέντο» φλογερό!.

Στην άνοιξη σπονδή

ημέρα ανθοποίκιλτη

ανθεστηρίων μέρα,

γιορτινή!.