Ο Βασίλης Κουτσιαρής και ο Γιάννης Διακομανώλης ζωντανεύουν εύληπτα την εισβολή των ιταλικών στρατευμάτων στα ελληνοαλβανικά σύνορα και την επακόλουθη Κατοχή και καταγράφουν τα γεγονότα με απλό λεξιλόγιο και συναρπαστική γραφή. Έχουν αναπαραστήσει συγκινητικά όλες τις στιγμές των σημαντικών για την Ιστορία μας μαχών (Αλβανία, Ρούπελ), τα γεγονότα που οδήγησαν ως τη σύρραξη (τορπιλισμός «Έλλης», άρνηση Ιωάννη Μεταξά), αφανείς ήρωες όπως τις νοσοκόμες ή τις γυναίκες της Πίνδου, και τα σαμποτάζ που κατέστρεφαν την αντίπαλη πολεμική μηχανή.

Με κατανοητό τρόπο οι συγγραφείς δείχνουν στα μικρά παιδιά τον τρόπο που πολέμησαν οι Έλληνες, τη γενναιότητά τους που αντιμαχόταν τον σωματικό πόνο, τις κακουχίες των ηρώων αυτών, την πείνα και τα αντίποινα που βίωναν όταν εισέβαλαν οι Γερμανοί στη χώρα. Λέξεις γεμάτες ηρωισμό αναπαριστούν σκηνές που έμειναν στην Ιστορία και στην καρδιά των επόμενων γενεών. Οι απάνθρωπες συνθήκες Κατοχής καταγράφονται ρεαλιστικά και με όσο γίνεται «ουδέτερες» λέξεις για να μη δημιουργήσουν φόβο στους μικρούς αναγνώστες. Το λυτρωτικό τέλος της Απελευθέρωσης φέρνει βαθιά ανάσα ανακούφισης και γεμίζει χρώματα και αισιοδοξία τα παιδιά. Στις τελευταίες σελίδες υπάρχει ενδεικτική θεατρική διασκευή του κειμένου για όσους θέλουν να το αναπαραστήσουν σε σχολικές γιορτές.

Η εικονογράφηση του Θάνου Τσίλη αναπαριστά με ζωηρά χρώματα, λεπτομέρειες και ενδιαφέροντα φόντα τις σκηνές που περιγράφουν οι συγγραφείς. Πολύχρωμες λεπτομέρειες, όπως το ντύσιμο των στρατιωτών, η ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοπόταμου, τα συσσίτια δημιουργούν το σωστό εικονογραφικό πλαίσιο. Ο καλλιτέχνης φυσικά αποφεύγει να δείξει έντονα τη βία μιας μάχης ή τις εκτελέσεις, δε γίνεται όμως να ωραιοποιήσει την ασιτία, τα βασανιστήρια και τους απανωτούς θανάτους όσο κι αν προσπαθεί να «μαλακώσει» τα συναισθήματα που πηγάζουν από αυτές τις στιγμές.

Η σειρά «Γνωρίζω την Ιστορία» των εκδόσεων Μίνωας μαθαίνει στα παιδιά έως πέντε ετών για βασικά γεγονότα της ελληνικής Ιστορίας και τα προετοιμάζει σωστά και διασκεδαστικά για να μάθουν το παρελθόν μας και να ξεκινήσουν τις δικές τους έρευνες, αναπτύσσοντας έτσι τη φιλομάθεια και την περιέργειά τους για περαιτέρω λεπτομέρειες.