Φωτεινή Γεωργαντάκη-Ψυχογυιού
Αγγελάκη
ISBN: 978-618-5164-40-9

Πριν πλησιάσουμε την τρίτη αυτή ποιητική συλλογή της Φωτεινής Γεωργαντάκη-Ψυχογυιού, θέλω να υπογραμμίσω την κοινή θέρμη που μοιράζομαι με την Φωτεινή για τη γλωσσική αναζήτηση. Γιατί η ποίηση, όπως και κάθε μορφής Τέχνης, έχει τα δικά της εργαλεία· o ποιητής πειραματίζεται με τα υλικά του, με τη φόρμα και το στίχο. Και αυτή η εκφραστική αναζήτηση είναι εμφανής σε κάθε ποίημα της Γεωργαντάκη-Ψυχογυιού.

Η γλώσσα της είναι καθημερινή με χαρακτηριστικά προφορικότητας που διανθίζεται από ένα πλούσιο λεξιλόγιο, αποφεύγοντας τον επιδεικτικό βερμπαλισμό. Έτσι, η γραφή της παραμένει προσγειωμένη και ζωντανή επιτρέποντας το συναίσθημα να αγκαλιάσει τρυφερά τον αναγνώστη. Άλλωστε, η ποιητική γλώσσα οφείλει να είναι λιτή, να “μιλά” χωρίς μεσάζοντες και διερμηνείς-φιλολόγους στην ψυχή του αναγνώστη.

Εκείνο όμως που κριτικά οφείλουμε να τονίσουμε είναι η εικονοπλαστική δύναμη της Γεωργαντάκη-Ψυχογυιού. Με υλικό τις απλές λέξεις “ζωγραφίζει”· οι εικαστικές της δημιουργίες εντυπωσιάζουν· τα ποιητικά της κάδρα διαδέχονται το ένα το άλλο με τον απλούστερο υλικό, το λόγο. Αξιοποιεί το συναισθηματικό βάθος των λέξεων προσδίδοντας μία νέες ιδιότητες σε όρους τόσο καθημερινούς:

«…στου κοχυλιού τα σπλάχνα…
…στίχους που μαζεύει/του ήλιου η απόχη το λιόγερμα…
…ηλιοτρόπια γέρνουν/στο στέρνο του χρόνου…
…γδύθηκαν τα όνειρα…»
(ταπεινή μαργαρίτα)

ενώ την ίδια στιγμή ξεπηδούν αβίαστα εντυπωσιακές εικόνες

«…τραγούδι γλιστρά απαλά/ στις δίπλες του ποταμού…»
(του ήλιου το ποτάμι)

«…ακροβατεί στις ψιχάλες το δειλινό…»
(νυχτολούλουδο)

Η ουσία της Ποίησης κρύβεται ακριβώς στις λέξεις· αυτές γεμίζουν τον ποιητικό καμβά με εικόνες, από τούτες αναβρύζει το συναίσθημα και το μήνυμα. Και στην εποχή της αριθμοποίησης και της ποσοτικοποίησης, έχουμε ανάγκη να ανταμώσουμε με το συναίσθημα, να ξαναβρούμε τον Άνθρωπο. Γιατί τελικά ο Άνθρωπος είναι το επίκεντρο της Τέχνης, όσο κι αν η τεχνοκρατική αντίληψη των ημερών μας τον κρύβει πίσω από ισολογισμούς και στατιστικές. Και η ποίηση της Φωτεινής Γεωργαντάκη-Ψυχογυιού στοχεύει ακριβώς στο κέντρο: στον Άνθρωπο και τα συναισθήματά του.