«Στις ελπίδες που πεθαίνουν πάντα τελευταίες»
Πού να σταθεί η σκέψη μες στην έρημο;
Κάθε σημάδι γίνεται αέρας.
Φαντάσματα της άμμου μόνο μένουνε
να λιάζονται στα αποκαΐδια της ημέρας.
O trans-mongolian κόλλησε στη σκόνη.
Στου Irkutsk το τρίστρατο το ξέρει δε θα φτάσει.
Όμως σε κάθε κόκκος άμμου που ζυγώνει
ψάχνει της Baikal το ακροθαλάσσι.
O trans-mongolian θάφτηκε στη Γκόμπι˙
ναυάγιο, της ερήμου πια στολίδι,
τη Βαϊκάλη τραγουδά σε κάθε σούρουπο
κάνει τη δύση του να φαίνεται παιχνίδι.
_
γράφει η Λία Ράμου
Θαυμάσιο!!!!
όπως σε όλα σας τα τρένα/τραίνα έτσι και εδώ..με εξαιρετική ποίηση ακουμπάτε στα τραύματα της εποχής μας…
Άννα και Μάχη πόσο χάρηκα που είδα τα σχόλιά σας. Η αλήθεια είναι ότι δεν πήρα χαμπάρι ότι ο trans-mongolian είχε δημοσιευτεί και έτσι πάλι άργησα… Ευχαριστώ πολύ λοιπόν έστω και καθυστερημένα.
Φιλικά Λία Ράμου