γράφει ο Πάνος Τουρλής

Δέκα παράξενες ιστορίες που μοιάζουν φανταστικές και δημιουργούν αφορμή για σκέψη, έρευνα, συζήτηση και φυσικά γέλιο! Τι θα γινόταν αν τρυπούσες τη γη κι έβγαινες από την άλλη μεριά της, αν ήθελες να γαργαλήσεις τον εαυτό σου, αν τα σακουλάκια με τα τσιπς ήταν γεμάτα ως επάνω, αν η Γη σταματούσε να περιστρέφεται ή αν έπεφτε ένα σύννεφο στο κεφάλι σου; Πώς μπορούμε να μετρήσουμε όλα τα μυρμήγκια και όλες τις νιφάδες χιονιού; Πώς πλένουμε τις πατούσες μιας αράχνης και πόσο εφικτό είναι να αφήσουμε ελεύθερες όλες τις κότες; Αυτές και άλλες παράξενες απορίες απαντώνται με πρωτότυπο, εύληπτο και διασκεδαστικό τρόπο σ’ ένα κείμενο που συνδυάζει Ιστορία, χημεία, φυσική με το χιούμορ.

Ο Σάκης Σερέφας έγραψε δέκα πανέξυπνα κεφάλαια και σε καθένα από αυτά εξετάζει και μια διαφορετική περίπτωση αναμιγνύοντας ιδανικά σουρεαλισμό και πραγματικότητα, με τρόπο που ξεκαρδιζόμουν στα γέλια. Για παράδειγμα, στο κεφάλαιο για το σκάψιμο στην άλλη άκρη της γης, ξεκινάμε με ένα απλό φτυαράκι και πάμε όλο και πιο βαθιά, πεταγόμαστε στο λογοτεχνικό σύμπαν του Ιουλίου Βερν και συνεχίζουμε ώσπου να βγούμε στην άλλη άκρη και να μας υποδεχθούν τηλεοπτικά συνεργεία για το κατόρθωμά μας! Έτσι και με την αράχνη, σ’ ένα κείμενο-ποταμός μαθαίνουμε τα πάντα για το έντομο αυτό, από τη μυθολογική της προέλευση ως τον Σπάιντερμαν κι από την ανατομία της ως τον ρόλο της στη φύση αλλά κυρίως γιατί δεν κάνει να πλύνουμε τα πατουσάκια της! Εξίσου ξεκαρδιστικό είναι το κεφάλαιο με το γαργαλητό, όπου η βασική ιδέα είναι πως δεν μπορούμε να γελάσουμε εμείς τον εαυτό μας αλλά, μέχρι να μας πει τι θέλει, ο συγγραφέας μάς ξυπνάει ένα πρωί πριν ετοιμαστούμε για το σχολείο την πρώτη μέρα μετά τις χριστουγεννιάτικες διακοπές και στήνει ολόκληρη παράγραφο-φόντο για να αναπτύξει το θέμα του! Το ίδιο κάνει και στο κεφάλαιο με τις νιφάδες όπου επιπλέον παρασύρεται σε πεζοποιήματα γεμάτα γέλιο και ξεκαρδιστικές σκηνές.

Στο κεφάλαιο με τις κότες, ο συγγραφέας δίνει ρεσιτάλ γραφής, συνδυάζοντας τις ιδιότητες του τυραννόσαυρου με αυτές του αθώου πουλερικού κι από τα βάθη της προϊστορίας και τις Θερμοπύλες με τον Θεμιστοκλή (πανέξυπνη παρέμβαση) μας ταξιδεύει στο διάστημα, σε μια προσπάθεια να φτάσουμε στο φεγγάρι βάζοντας στη σειρά πάνω από 837.000.000 πουλερικά! Επίσης μου άρεσε που ο συγγραφέας στήνει μικρές ιστορίες από τα βάθη του παρελθόντος για να τις αποδομήσει μετά και να δείξει στα παιδιά τα ιστορικά λάθη που άφησε να παρεισφρήσουν, εξηγώντας τους διάφορες πληροφορίες που κάνουν τη γνώση παιχνίδι (βλ. το κεφάλαιο με τα πατατάκια). Μου άρεσε φυσικά και το γεγονός πως αναφέρονται στίχοι του Οδυσσέα Ελύτη και του Γεωργίου Σουρή, που θα ωθήσουν τα παιδιά να ψάξουν για το έργο αυτών των λογοτεχνών. Με αυτόν τον απλό και κατανοητό τρόπο έμαθα και για τον νόμο της αδράνειας, που, αν καταργούνταν και σταματούσε η Γη, η μια μέρα θα είχε διάρκεια 365 ημέρες: «…σκέψου μια μέρα στο σχολείο που να κρατάει τόσο πολύ»! (το καλύτερο επιχείρημα).

Η εικονογράφηση του Τόμεκ Γιοβάνη είναι υπέροχη και απολαυστική, γεμάτη συναρπαστικές λεπτομέρειες και κόμικ αισθητική. Αναπάντεχες εκπλήξεις συναγωνίζονται σε ευρηματικότητα τα κείμενα και η εκφραστικότητα των προσώπων και των ζώων είναι καλοφτιαγμένη. Σε μερικά κεφάλαια μάλιστα η εικονογράφηση δείχνει να συνδέεται σε ενιαίο σύνολο από σελίδα σε σελίδα, όπως σε αυτό με τις κότες που παρεμβάλλονται στο κείμενο και στο τέλος φτάνουν στο φεγγάρι για να προσγειωθούν. Σε κάποιες εικόνες αποτυπώνονται τόσες λεπτομέρειες που θα κρατήσουν τα παιδιά απασχολημένα για αρκετή ώρα οξύνοντας τη φαντασία και την παρατηρητικότητά τους.

Τι είναι η γενετική μετάλλαξη; Το αυγό έκανε την κότα ή η κότα το αυγό; Τι γεύση είχε το κρέας του τυραννόσαυρου; Γιατί δε γελάμε όταν γαργαλιόμαστε μόνοι μας; Τι υπάρχει στο κέντρο της γης; Πόσες ώρες χρειάζονται για μια πλήρη περιστροφή της Γης; Τι είναι ο νόμος της αδράνειας; Από τι αποτελούνται τα σύννεφα; Αυτά και άλλα ερωτήματα απαντώνται σε δέκα καλογραμμένα, διασκεδαστικά και εύληπτα γραμμένα κεφάλαια που θα βοηθήσουν τους μικρούς αναγνώστες να μάθουν, να ψάξουν, να ανακαλύψουν όσο το γέλιο ρέει αβίαστα χάρη στις σουρεαλιστικές καταστάσεις και στις αστείες παρατηρήσεις του συγγραφέα. Το κάθε κεφάλαιο συνοδεύεται από μεζεδάκια γνώσης, ενδιαφέρουσες ερωτήσεις, ατάκες και ρήσεις από γνωστούς συγγραφείς. Στο τέλος του βιβλίου υπάρχουν πολλές ιδέες για να γράψουν τα παιδιά τη δική τους ιστορία πάνω σε διάφορα περιστατικά ή / και ερωτήματα που θέτει ο συγγραφέας στη διάθεσή τους.