Στις τρεις ανιψούλες μου!
Ζωή νά ᾽χουν …
Μέσα στις γωνιές τού απείρου
Πάντα ο νους μου τριγυρνά
Στους ιλίγγους τού ονείρου
Που τα παιδιά δεν προσπερνά
Μες στις φυλλωσιές του Μάη
Του παιδιού μας η ματιά
Τους καιρούς παρακαλάει
για ένα χάδι όλο φωτιά
Ανοιχτά τα μάτια να ’χεις, φεγγαράκι μου λαμπρό
Τα παιδιά μας μη σκοντάφτουν, στων λαθών μας το σωρό!
Ανοιχτά τα μάτια να ’χεις, ουρανέ που δάκρυσες
Των παιδιών μας τ᾽ άγια δάκρυα, να πνιγούν κάθε που κλαις!
Μέσα στο βυθό τού κρότου
Τ᾽ άστρο μου σαν προσευχή
Πνίγει μέσα στον λυγμό του
της κατάρας τη βροχή.
Κοίτα πώς παιδί μου η ζήση
Σου δροσίζει την καρδιά
Απ᾽τα μύρα της ν᾽ανθίσει
Της Αγάπης μυρωδιά
Ανοιχτά τα μάτια να ’χεις, φεγγαράκι μου λαμπρό
Τα παιδιά μας να γλιτώνεις, απ’ της νύχτας το χορό!
Ανοιχτά τα μάτια να ’χεις ήλιε απονήρευτέ
Των παιδιών μας η ελπίδα πάγο να μη δει ποτέ!
Παναγιώτη με συγκίνησες!!
Τόση αγάπη και φροντίδα που λαμβάνουν οι ανιψιές σου,
έχουν σίγουρα εξασφαλισμένη θέση στο καραβάκι της ευτυχίας!!
Μόλις διάβασα το ποίημα αυτό, αμέσως μου ήρθαν στο μυαλό μερικοί στίχοι.
Είναι οι εξής:
Κάποτε θα `ρθουν να σου πουν
πως σε πιστεύουν, σ’ αγαπούν
και πώς σε θένε
Έχε το νου σου στο παιδί,
κλείσε την πόρτα με κλειδί
ψέματα λένε
Κάποτε θα `ρθουν γνωστικοί,
λογάδες και γραμματικοί
για να σε πείσουν
Έχε το νου σου στο παιδί
κλείσε την πόρτα με κλειδί,
θα σε πουλήσουν
Και όταν θα `ρθουν οι καιροί
που θα `χει σβήσει το κερί
στην καταιγίδα
Υπερασπίσου το παιδί
γιατί αν γλιτώσει το παιδί
υπάρχει ελπίδα
Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μουσική: Μίκης Θεωδοράκης
Αγαπητή Ελένη,
σ᾽ ευχαριστώ θερμά για
την – όπως πάντα – τόσο καλοπροαίρετη
κριτική σου !
Σ᾽ ευχαριστώ, επίσης,
και για την υπενθύμιση αυτού
τού μοναδικού τραγουδιού,
αυτής της ιδιαίτερης πυξίδας,
που προσανατολίζει
στον δρόμο απ᾽ τον
οποίο γεννάται η ελπίδα μας !
Φιλικά …
Πολυ ομορφη,τρυφερη και γεματη αγαπη η αφιερωση σας στις ανιψιες σας!!Να εχουν μια ομορφη ζωη και να την χαιρονται Παναγιωτη.
Υπέρμετρα γλυκιά η κριτική σας Άννα!
Ευγνώμων …
Τα παιδιά να μη σκοντάφτουν στων λαθών μας το σωρό… Αυτή νομίζω οτι είναι η πιο δυνατή ευχή για όλα τα παιδάκια…γιατί τελευταίως σκοντάφτουν αρκετά σε λάθη που κληρονόμησαν …Ναρκοπέδιο τους το κάναμε…
Πολύ γλυκό το ποιηματάκι σαν νανούρισμα…σαν προσευχή…
και η έμπνευση και αφιέρωση το κάνει ακόμα πιο γλυκό..
Να ναι πάντα καλά οι μούσες σου Παναγιώτη !
Μάχη,
Πώς καταφέρνεις πάντα με τα σχόλιά σου και τις ευχές
σου, να μην πιάνει πάγο ποτέ η ανάγκη μας για ελπίδα …
Με την ευχή αυτή η αγνότητα τής παιδικότητας, να εμπνέει και να συντροφεύει
στο διηνεκές, τα πολύκαρπα και καλλίκαρπα όνειρά σου, τα όνειρα όλων μας !
Καλό βράδυ!
Τι να πω; Είχα καιρό να διαβάσω κάτι τόσο τρυφερό… τόσο γλυκό… τόσο υπέροχα δοσμένο!!! Σας ευχαριστώ πολύ που το μοιραστήκατε μαζί μας…
Kα Ντούπη,
Σάς ευχαριστώ θερμά γιατί τα χέρια
τής γενναιοδωρίας σας δίνουν τροφή
στην ελπίδα μας …
Με μία λέξη, Σ Υ Γ Κ Ι Ν Η Τ Ι Κ Ο!!!