–

γράφει η Κατερίνα Σιδέρη

–

Με βασική ηρωίδα του βιβλίου του την Αντιγόνη, ο συγγραφέας Γιάννης Φιλιππίδης, θα μας ταξιδέψει από το Δίστομο, στη Λιβαδειά, στη Νέα Υόρκη και στην Αθήνα, στην φτωχή και εξαθλιωμένη Ελλάδα του 1944, όπου ο πόλεμος καλά κρατεί.

Ένας φοβισμένος άγγελος, η Αντιγόνη, θα επιβιώσει από την κτηνωδία – σφαγή του Διστόμου και με ανείπωτο πένθος στην ψυχή της θα συνεχίζει να παλεύει. Θα βρεθεί στη Λιβαδειά, σε έναν σπίτι ως ψυχοκόρη, όπου οι συγκάτοικοί της αποσκοπούν ο καθένας στα δικά του συμφέροντα.

Ο Σπύρος, ένας πονηρός και ζωώδης αγροίκος άνδρας με δοσοληψίες με τους Γερμανούς, ο Αλέκος γιος του που βαδίζει στα χνάρια του πατέρα του, η Λένη γυναίκα του Σπύρου, μια κακόψυχη και αναίσθητη γυναίκα και τέλος ο μικρότερος γιος την οικογένειας ο Λάμπρος ένας ευαίσθητος, ήρεμος και συνετός νέος, ο μόνος που της φερόταν με σεβασμό και ανθρωπιά, θα αποτελέσουν τη νέα «οικογένεια» της Αντιγόνης, με μοναδική της κληρονομιά ένα δώρο του πατέρα της, το βιβλίο με τα παραμύθια, που σώθηκε από την καταστροφή για να της δίνει δύναμη να συνεχίζει.

Σε αυτό το σπίτι θα νιώσει πόνο ψυχικό και σωματικό, θα βιώσει την αδικία, θα γευτεί τον εξευτελισμό και κάθε βράδυ κατάκοπη από της δουλειές θα βασανίζεται από τις Ερινύες των ονείρων της.

Θα βρεθεί στη Νέα Υόρκη, θα γοητευτεί από τις ανέσεις και τη νέα ζωή που θα της παρέχει ο σύντροφός της Στράτος, αλλά ο ανεκπλήρωτος έρωτας της για τον Λάμπρο, θα την κρατά δέσμια με την Ελλάδα και απόμακρη από τα φώτα και τις ευκαιρίες της πόλης.

Η οικιακή βοηθός Φλώρα, η καρδιακή φίλη Όλγα, ένας δωσίλογος από την Ελλάδα ο Φάνης και η φιλική δασκάλα εκμάθησης αγγλικών, θα βάλουν τη δική τους πινελιά στην πολύκροτη ιστορία της Αντιγόνης, που άλλοτε θα χαμογελά και άλλοτε θα υπομένει.

Νύφες για μεσόκοπους ομογενείς, επαναλαμβανόμενοι βιασμοί, χαστούκια που προξενούν σπασμένα δόντια, καρδιοπάθειες, εγκυμοσύνες, στρατιωτικές θητείες, αγωνίες, πόνος και τύψεις, θα μας απασχολήσουν κατά την διάρκεια της ανάγνωσης ενός βιβλίου που διαβάζεται με μια ανάσα.

Είναι σε θέση η φωτιά να εξαφανίσει τη θλίψη, τη βρωμιά, την πονηριά και τα εγκλήματα;     

Μπορούν οι τύψεις να σε κυνηγούν αιώνια;

Ποια δύναμη κρύβουν μέσα τους τα μυστικά και τι μπορεί να προκαλέσουν όταν βγουν στο φως;

Από τα βιβλία που διαβάζω, επιλέγω μια φράση, για να την μοιραστώ μαζί σας. Από το βιβλίο του Γιάννη Φιλιππίδη, επέλεξα την παρακάτω:

…μη μετράς όσα χάνονται στη ροή του χρόνου, κοίτα μονάχα να κερδίσεις το μέλλον σου που συμβαίνει σήμερα, κάθε μέρα από την αρχή κι ως την επόμενη ανατολή της…

Ένα βιβλίο με αρκετές παραπομπές για τις ιστορικές αναφορές, με πλούσιο λεξιλόγιο, ξέχειλο από πόνο και συναισθήματα, θα καταφέρει πιστέψτε με να σας κερδίσει, να σας προβληματίσει, να σας στενοχωρήσει, να σας θυμώσει αλλά και να σας γαληνέψει, μιας και αν τελικά χτυπήσεις το φίδι στο κεφάλι, έχεις ολότελα απαλλαγεί από δαύτο…

Ο Γιάννης Φιλιππίδης είναι συγγραφέας και υπεύθυνος εκδόσεων της Άνεμος Εκδοτική. Σπούδασε υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Βασίλη Ρίτσου. Άρθρα του έχουν δημοσιευθεί σε περιοδικά και επώνυμες ιστοσελίδες. Είναι μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών. Από το 2013 αρθρογραφεί κι είναι αρχισυντάκτης στο www.anemosmagazine.gr. Από τις εκδόσεις Άνεμος Εκδοτική, κυκλοφορούν αρκετά βιβλία του.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Άνεμος Εκδοτική.