Πλησιάζοντας στο τέλος του 2016 και μέσα από πολλές δεκάδες ποιητικά βιβλία που διαβάσαμε, ξεχωρίσαμε -το καθένα για τα δικά του ιδιαίτερα χαρακτηριστικά- ως καλύτερες τις ποιητικές συλλογές των:
Γιώργου Δουατζή (βλ. «η ποιητική εξωστρέφεια του Δουατζή με ένα “κόκκινο κασκόλ”» για την ποιητική συλλογή «το κόκκινο κασκόλ», Μανδραγόρας, 2016)
Χλόης Κουτσουμπέλη (βλ. «Η υπερρεαλιστική γεωγραφία της Χλόης Κουτσουμπέλη», Μανδραγόρας, τεύχ. 55, 2016, για την ποιητική συλλογή «Οι ομοτράπεζοι της άλλης γης», Γαβριηλίδης, 2016),
Μανόλη Πρατικάκη, (βλ. «Μανόλης Πρατικάκης: ο λιθοξόος της ποιητικής γλώσσας» για την ποιητική συλλογή «λιθοξόος» (Κέδρος, 2015),
Αχιλλέα Κατσαρού (βλ. «Η ντανταϊστική παράλογη οπτική του Αχιλλέα Κατσαρού», για την ποιητική συλλογή «Cabaret Voltaire», Μίνθη, 2016),
Ζήση Αϊναλή (βλ. «Η πολιτική οπτική της “σιωπής της Σίβας“» για την ποιητική συλλογή «η σιωπή της Σίβας», Vakxikon.gr, 2016)
Γιώργου Γεωργούση (βλ. «Το φυσιολατρικό στοιχείο κι η μυθολογική και θρησκευτική παράδοση στην ποίηση του Γιώργου Γεωργούση», συνολική θεώρηση του ποιητικού έργου του Γ. Γεωργούση με αφορμή την ποιητική συλλογή «τα ποτάμια», Γαβριηλίδης, 2016)
Νικόλα Ευαντινού (βλ. «Όταν η ποίηση αρνείται να καεί σαν κλαδί» για την ποιητική συλλογή «Λιγωσάδικο» (Μανδραγόρας, 2016)
Κατίνας Βλάχου (βλ. «Η Κατίνα Βλάχου στο τέμπο της ποίησης» για την ποιητική συλλογή «το τέμπο των καιρών», περισπωμένη, 2016)
Κωνσταντίνας Κορρυβάντη (βλ. «Γυναίκα όπως λέμε μυθολογία», για την ποιητική συλλογή «Μυθογονία», Μανδραγόρας)
Πελαγία Φυτοπούλου (βλ. «ένας “κούκος” τρόφιμος της ποίησης» για την ποιητική συλλογή «κούκος» (Θράκα, 2016).
Ξεχωρίσαμε επίσης το βραβευμένο θεατρικό του Χρήστου Χαρτοματσίδη «Λίλια» (βλ. «ο Μαγιακόφσκι ως θεατρικό σύμβολο κατά της γραφειοκρατίας») και τα μυθιστορήματα των Γρηγόρη Τεχλεμετζή «ο Αρχίλοχός του», Γαβριηλίδης, 2016 (βλ. «Αρχίλοχος: ένας μυθιστορηματικός πρωτοπόρος της ποίησης») και Γιώργου Σπυράκη «ε.σύ», libron εκδοτική, 2016 (βλ. «ο δευτεροενικός φοβικός ρεαλισμός του Σπυράκη».
Δήμος Χλωπτσιούδης
Μανδραγόρας, 2016
ISBN: 978-960-592-032-6
Τούτη τη χρονιά είχαμε την ιδιαίτερη χαρά να δημοσιεύσουμε περίπου 120 πρωτότυπες κριτικές και να συγγράψουμε 7 δοκιμιακές μελέτες για έντυπα λογοτεχνικά περιοδικά για ποιητές με ισχυρή παρουσία στα ελληνικά γράμματα[1] και άλλα 3 δοκίμια για την ελληνική ποίηση, όπου εστιάσαμε στην αξιοποίηση του θρησκευτικού στοιχείου ως εκφραστική διέξοδο, στην προσέγγιση της ποίησης της περιφέρειας και στην ποιητική ειρωνεία[2].
Φυσικά μέσα στη χρονιά κορυφαίο προσωπικό καλλιτεχνικό γεγονός ήταν η κυκλοφορία του “ακατάλληλου” και οι δύο παρουσιάσεις που έγιναν στη Θεσσαλονίκη (βλ. «οπισθόφυλλο – έγραψαν & είπαν για το “ακατάλληλο”»), όπως και οι δύο εκδηλώσεις για την «ποίηση της αγανάκτησης στον καιρό της κρίσης» και την «προσφυγική κρίση μέσα από την ποίηση» που στήσαμε στον Εύοσμο.
________________
[1] βλ. «ο ποιητικός συναγερμός της Αγγελικής Σιδηρά», «το φυσιολατρικό στοιχείο κι η μυθολογική και θρησκευτική παράδοση στην ποίηση του Γιώργου Γεωργούση» (ΕΝΕΚΕΝ, 2017), «Η διαχρονική ποιητική εξωστρέφεια του Γιώργου Δουατζή» (Μανδραγόρας, τεύχ. 55, 2016), «Η υπερρεαλιστική γεωγραφία της Χλόης Κουτσουμπέλη» (Μανδραγόρας, τεύχ. 55, 2016), «Ταξιδεύοντας στον ποιητικό κόσμο του Κώστα Παπαγεωργίου» (Μανδραγόρας, τεύχ. 55, 2016), «Τόλης Νικηφόρου, από την ουτοπία στο μυστικισμό του φωτός», «η Κατίνα Βλάχου στο τέμπο της ποίησης» (Σίσυφος, 2017).
[2] βλ. «το θρησκευτικό στοιχείο ως μέσο ποιητικής έκφρασης», «προσεγγίζοντας την ποίηση της περιφέρειας» και «η ειρωνεία στην ποίηση και η περίπτωση του Σταύρου Καμπάδαη».
0 Σχόλια