Σε μισή ώρα όλα τελειώνουν. Υπομονή, υπομονή, λένε όλοι.

Θάρθει, είπε, να πάρει τα πράγματά του. Θέλει να φύγει, να πάει να ζήσει, λέει, μ ό ν ο ς του!

«Πού πας;»

Οκτώ και μισή. Τι ειρωνεία. 8 και μισή παντρευτήκαμε, καλοκαίρι, πριν δέκα χρόνια.

Κι αυτό το ξύλινο ρολόι με τον κούκο, δώρο δικό σου, πάντα μου άρεσε, το μ ι σ ώ!

Στέκομαι από κάτω, το παρακαλώ να σταματήσει εκεί, αλλά αυτό «αδίστακτο!»

Το κουδούνι!!! Ήρθε η ώρα!!! Ήρθε το τ έ λ ο ς!!! Δεν μπορώ πια να κάνω τίποτα!

Σταμάτα και συ παλιορόλογο!!!

Έφυγε! Η απόλυτη σιωπή.

Χτύπα πανάθεμά σε για ρολόι!!! Χτύπα τώρα!!!

Τώρα που σταματάει η καρδιά μου, χτύπα τουλάχιστον ε σ ύ!

 

_

γράφει η Ευαγγελία Κιντή 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!