Νοιώθω σαν τρένο,
να κυλάω πάνω στις ράγες.
Πολλά τα χρόνια,
γέρασε η μηχανή,
σκούριασαν τα γρανάζια.
Έχω σταθμεύσει,
σε μια ερημιά,
προσμένω να με κάνουν παλιοσίδερα.
Μα κάθε νύχτα,
ανάβω τα φανάρια,
βάζω μπροστά τη μηχανή
και δραπετεύω.
_
γράφει ο Θεοχάρης Παπαδόπουλος







0 Σχόλια