10.10.2015
Ασύγγνωστη νύχτα | Ω

Ξέφτια

Άννα Ρουμελιώτη

Προσθέστε τον δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net στην Google

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης

Κρατώ μια διάφανη πέτρα στο χέρι
κοιτάζω το αίμα , που μέσα της ρέει.
Οι πληγές της θάλασσας.
Πολλές πληγές, τόσες πολλές
πολλές ζωές, τόσες ζωές,
που χάθηκαν μα πώς να τις μετρήσω.
Πολλές σκιές, μαύρες σκιές
χιλιάδες δαίμονες, που με κυκλώνουν
και πώς να τους εξευμενίσω.
Ετούτα τα χέρια, που τρέμουν άχρηστα
πώς να τα απλώσω, πώς να τα δώσω
κόμπος σφιχτός γινήκανε,
που στραγγαλίζει την ψυχή μου.
Έχω λυγίσει, έχω ξεφτίσει
ας έρθει η νύχτα πια να με σβήσει
μες στο σκοτάδι της βαθιά ας με θάψει.
Ας έρθει ο χρόνος, που οδύνη δεν έχει
μόνο ο θάνατος μ΄αντέχει.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Ακολουθήστε μας

Οι θόρυβοι τού δρόμου: η “μουσική” του

Οι θόρυβοι τού δρόμου: η “μουσική” του

Δεν ξέρω τι λέτε εσείς, μα σε εμένα οι θόρυβοι του δρόμου, μεγάλοι ή μικροί, στην όποια ώρα της μέρας ή της νύχτας μου, μού κρατούν μιαν ιδιότυπη συντροφιά. Ακόμη και αυτός του απορριμματοφόρου του δήμου, είτε αυτού των 12 το βράδυ, είτε εκείνου των 6 το...

Δεν μπορώ να διαβάσω το βράδυ

Δεν μπορώ να διαβάσω το βράδυ

Δεν μπορώ να διαβάσω το βράδυ...Τι υπάρχει το βράδυ;Ζωή ή θάνατος;Ανυπαρξία ή ύπαρξη;Τριβή ή παθητικότητα;Παραπέτασμα ή παραδοχή;Το βράδυ επικοινωνείς με το πνεύμα σου= ΖΕΙΣΤη μέρα επικοινωνείς με τους άλλους= ΠΕΘΑΙΝΕΙΣΤο βράδυ μεταμορφώνεσαι σε μύγα,...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Δεν μπορώ να διαβάσω το βράδυ

Δεν μπορώ να διαβάσω το βράδυ

Δεν μπορώ να διαβάσω το βράδυ...Τι υπάρχει το βράδυ;Ζωή ή θάνατος;Ανυπαρξία ή ύπαρξη;Τριβή ή παθητικότητα;Παραπέτασμα ή παραδοχή;Το βράδυ επικοινωνείς με το πνεύμα σου= ΖΕΙΣΤη μέρα επικοινωνείς με τους άλλους= ΠΕΘΑΙΝΕΙΣΤο βράδυ μεταμορφώνεσαι σε μύγα,...

Νυχτερινή απαγγελία

Νυχτερινή απαγγελία

«Α πα πα πα, τι είναι αυτό πια με σένα βρε παιδί μου; Γλώσσα δεν έβαλες μέσα σου όλη τη νύχτα απόψε. Μα γιατί άραγε; Πρόβαρες τα καινούρια σου ποιήματα και σε ενέπνεε αυτό να το κάνεις μέχρι τα χαράματα; Έστησα μεν αυτί να ξεχωρίσω τι έλεγες αλλά στ’ αυτιά...

Νυχτερινή απαγγελία

Όταν έρχεσαι…

Όταν έρχεσαι για μένα θα το φωνάζεις. Θα λες το όνομά μου με έναν τρόπο καθηλωτικό. Όταν με ζητάς θα το έχει ζητήσει πρώτα ολόκληρο το σώμα σου. Όταν έρχεσαι για μένα δεν θα κρύβεσαι πίσω από μάσκες δειλίας και ατολμίας. Θα μου απευθύνεσαι σταράτα με τα μάτια σου να...

7 σχόλια

7 Σχόλια

  1. ΛέναΜαυρουδή Μούλιου
    ΛέναΜαυρουδή Μούλιου στο 11/10/2015 σε 9:15 πμ

    Η Επιτομή της απελπισίας Αννούλα,Δεν αντέχεται…

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη
      Άννα Ρουμελιώτη στο 12/10/2015 σε 10:41 πμ

      Έτσι όπως καταντήσαμε αυτόν τον κόσμο…δεν αντέχεται..αλλά είμαστε ακόμη εδώ μέσα του όσο υπάρχουμε ας κάνουμε κάτι να γίνει καλύτερος Λένα!Σε ευχαριστώ 🙂

      Απάντηση
      • ΛέναΜαυρουδή Μούλιου
        ΛέναΜαυρουδή Μούλιου στο 12/10/2015 σε 11:13 πμ

        Εμείς Άννα, κάναμε ό,τι νομίζαμε καλύτερο για τον ΚΌΣΜΟ που λες, μα δεν τα καταφέραμε δυστυχώς. Εσείς οι νέοι τώρα αποφεύγοντας τα μέσα που ΕΜΕΙΣ μετήλθαμε, εύχομαι να βρείτε εκείνες τις ατραπούς που θα οδηγήσουν όλους μας σε ένα ξέφωτο.

        Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη
      Άννα Ρουμελιώτη στο 12/10/2015 σε 10:42 πμ

      Σε ευχαριστώ πολύ Ελένη μου!Την καλημέρα μου 🙂

      Απάντηση
  3. Μάχη Τζουγανάκη
    Μάχη Τζουγανάκη στο 12/10/2015 σε 9:02 πμ

    […]Κρατώ μια διάφανη πέτρα στο χέρι
    κοιτάζω το αίμα , που μέσα της ρέει.[…]

    ολοζώντανη μου ήρθε η εικόνα…από την αρχή…και ο τίτλος του ποιήματός σου προειδοποιεί για τη συνέχεια…
    Σκοτεινό…με γνήσια υπογραφή δική σου…

    Καλημέρα!

    Απάντηση
  4. Άννα Ρουμελιώτη
    Άννα Ρουμελιώτη στο 12/10/2015 σε 10:44 πμ

    Σε ευχαριστώ Μάχη μου!Την καλημέρα μου!

    Απάντηση

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *