
Έζησα σε ένα πορτραίτο,
τα χρώματα να γεμίζουν το μέσα μου.
Γεννήθηκα σε μια στιγμή,
σ’ ένα στιγμιαίο χτύπημα του κλείστρου.
Κλικ!
Και πάλι σιωπή.
Πίστεψα πως έζησα.
Πίστεψα πως ζωντάνεψα.
Προσεκτικά πατώντας στις άκρες.
Άνοιξα το μυαλό σου.
Άλλαξα τις πεποιθήσεις σου.
Έπαιξα το τραγούδι της ζωής.
Δημιούργησα κίνηση.
Τυλίχτηκα με δράση.
Αισθάνθηκα τι θα ακολουθούσε.
Δεν πεθαίνω ποτέ.
Μένω πάντα ίδια.
Γεννήθηκα…
…μέσα σε ένα πορτραίτο.
_
γράφει η Ρούλα Κόζη







Πάρα πολύ όμορφο το πορτραίτο σας!
Πορτραίτο ψυχής, που μου μίλησε…τόσο όμορφο!!
Σας ευχαριστώ πολύ και τις δυο Μάχη και Άννα για τα καλά σας λόγια!Πειραματίστηκα λιγάκι αυτή τη φορά!
Ρούλα ωραιότατο!!!
Να κάνετε πιο συχνά πειραματισμούς.
Καλό σας βράδυ!!!
Ευχαριστω πολυ και εσας Ελενη! Θα προσπαθησω για το καλυτερο!
Πολύ ζωντανό, γεμάτο εικόνες ποίημα. Μου άρεσε πολύ!
Σας ευχαριστω πολύ!Χαιρομαι που σας γεμιζω με εικονες! Καλη σας μερα!