Φύλλα σιωπής

Παίζω με λησμονημένους σελιδοδείκτες

φυλλομετρώ ένα βιβλίο της παιδικής ηλικίας

άκαρποι συμβιβασμοί και ισορροπίες τρεμάμενες

ανακατεμένα μέσα στις σελίδες του.

Έχουν περάσει χρόνια πολλά

και η αλήθεια είναι πως δείχνει άγραφο

με τα λευκά του φύλλα να θυμίζουν κλάμα παιδικό

και τις εικόνες του σβησμένες.

Προσπαθώ τότε να μαντέψω τις λέξεις

ή ακόμα καλύτερα

φτιάχνω μια νέα ιστορία

από χιλιάδες σιωπές.

Ύστερα σκέφτομαι τι νόημα θα είχε

να κληροδοτήσω κρυφά νοήματα,

που έχουν περάσει πια στη λήθη.