Σμήνη

Σμήνη ισορροπούν
κάτω απ’ των πόλεων
την πανσέληνο.
Κρατιούνται από τις νότες μιας σιγής
απ’ τ’ αναπάντεχο
το μηδέν μιας γέννας
που η πλάση το ορίζει.

Αναζητούν δείγμα ομορφιάς
ατέλειας χνάρι
δώρα και φευγιά
αγγιαχτά κι ανέσπερα.

Φθινοπώριασε.
Σ’ άτσαλες πλατείες
περιπατούν σμήνη.

–