“Ο Χάρος φοβάται τον έρωτα, ίσως, γιατί αν συναντήσει τον ίδιο να μην μπορέσει να οδηγήσει κανέναν στο σκοτεινό λημέρι του. Ακόμα και ένας θεριστές μπορεί να ερωτευτεί. Η μόνη παρηγοριά του μοιάζει  να είναι ο πόνος που σκορπά στο πέρασμά του, ένας πόνος ο οποίος χωρίς την ύπαρξη του συναισθήματος δεν θα μπορούσε να υπάρχει. Αυτή είναι και η κακία του Χαμού.”

Ο Δήμος Χλωπτσιούδης διατηρεί τα ιστολόγια Ο δείμος του πολίτη & ποιητικές διαδρομές του δείμου  

Ο συγγραφέας αναλύει το σκεπτικό πίσω από το έργο του. “Το άρωμα της ιέρειας πρωτογράφτηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Αποτελεί μία από τις πρώτες μου πεζογραφικές προσπάθειες. Με αφορμή ένα όνομα και ένα μύθο γίνεται ένα παιχνίδι νοημάτων, λέξεων και συντακτικών φαινομένων αναμεμειγμένο με το λάγνο στοιχείο. Η αγάπη για το μύθο είναι σχεδόν εγγενής στα γραπτά μου. Οι μυθικές αναφορές απαντώνται τόσο στην αρθρογραφία μου όσο και στις ποιητικές δημιουργίες μου. Ο μύθος λειτουργεί ως μία αφορμή προκειμένου να εκφράσω βαθύτερες απόψεις. Ο μύθος άλλωστε για μένα δεν είναι κάτι στατικό, αλλά ένα εύπλαστο υλικό που μεταβάλλεται ανάλογα με τις λογοτεχνικές ανησυχίες, λειτουργεί ως έμπνευση και ένα σταθερό σημείο αναφοράς για τον αναγνώστη[1]. Οι μύθοι μέσα από το δημιουργικό μετασχηματισμό τους λειτουργούν ως ένα όχημα μεταφοράς μηνυμάτων, ειρωνείας και πικρίας για σύγχρονες  προβληματικές καταστάσεις, νέες απόψεις -συχνά αιρετικές. Το έργο ουσιαστικά γράφτηκε κάτω από το ερωτικό ενθουσιώδες πνεύμα ενός νέου, άγουρου συγγραφέα, σχεδόν σε μία νύχτα. Ωστόσο, το τελικό αποτέλεσμα πήρε πολύ χρόνο για να βγει. Το επεξεργάστηκα πολλές φορές, γλωσσικά και στο περιεχόμενο ώστε να καταλήξει στη σημερινή του μορφή. Σημασία όμως για μένα σε ένα λογοτεχνικό έργο δεν έχει η έμπνευση, αλλά η τέρψη και το μήνυμα. Και το περιεχόμενο του έργου τελικά μόνο τυπικά μένει στο μύθο. Με ελευθερία από νόρμες και χωρίς κάποια βασική υπόθεση (ο ορισμός του πεζογραφήματος, έναντι του διηγήματος), μου δόθηκε η αφορμή να κινηθώ στο χώρο των ιδεών, να σχολιάσω φιλοσοφικές αντιλήψεις και θρησκευτικά δόγματα και λατρείες γύρω από τη λαγνεία και τον έρωτα. Ο σαρκασμός που συχνά εμποτίζει το έργο είναι ένα γνώρισμα του χαρακτήρα μου που στη γραπτή μορφή του μόνο σε λογοτεχνικές δημιουργίες μου βρίσκει κάποιος. Κι έτσι, θα λέγαμε ότι η λογοτεχνία λειτουργεί ως μία ομοιοστατική δύναμη στη σοβαρότητα της προσωπικής μου αρθρογραφίας. Είναι δηλαδή ένα αναγκαίο ψυχικό αντιστάθμισμα, απέναντι στη σοβαρότητα των θεμάτων και την ψυχρότητα με την οποία προσεγγίζω δοκιμιακά ή αρθρογραφικά σύγχρονα κοινωνικά φαινόμενα. Η ουσία, άλλωστε, της ποιητικής γλώσσας είναι αυτή ακριβώς η ελευθερία έκφρασης και πειραματισμού ώστε να μπορέσω να μεταφέρει μηνύματα ανάλογα με εκείνα που εκφράζω με αναφορική γλώσσα στο δείμο του πολίτη. Δε βλέπω τη λογοτεχνία ξεκομμένη από την κοινωνία που τη γεννά. Η ποίηση και η πεζογραφία δεν έχουν στόχο (ή έστω δεν πρέπει να έχουν) να ικανοποιήσουν κάποιον. Αν και στη μεταμοντέρνα τέχνη σημασία έχει ο αναγνώστης, ο ακροατής, ο θεατής και τα δικά του συναισθήματα, για μένα η Τέχνη πρωτίστως εκφράζει το δημιουργό, τον καλλιτέχνη. Με λόγο διαφορετικό, με άλλο υλικό, εκφράζει δικές του σκέψεις κι αγωνίες και με όχημα το δημιούργημά του τις μεταφέρει στο κοινό του. Έχω δηλώσει ότι μένω στρατευμένος στην κοινωνία, τα προβλήματα και τους προβληματισμούς της. Τέτοιοι προβληματισμοί εκφράζονται και στο άρωμα της ιέρειας με κεντρικό πάντα άξονα το μύθο και τον έρωτα.  

[1] Ενδεικτικά παραθέτω ορισμένα ποιήματα στα οποία χρησιμοποιείται ο μύθος με ανάλογο τρόπο: η επιστροφή της Ιφιγένειας, σύγχρονος Θησέας, στα σκοτάδια του Άδη, ο ποιητής κι ο Θερσίτης, ο Φήμιος, αχ, Ισμήνη”  

Ο Δήμος Χλωπτσιούδης γεννήθηκε το 1973. Σπούδασε Ιστορία και εργάζεται ως φιλόλογος και επιμελητής εντύπων. Γράφει ποιήματα, πεζογραφήματα και αρθρογραφεί στο διαδίκτυο και τον Τύπο. Άλλα πεζογραφήματά του είναι και η νύχτα ερωτεύεται, ο μονόλογος της εταίρας, το τέρας, σκέψεις αυτόχειρος και ΠεζοΓραφές (με σύντομα αφηγήματα). Ο συγγραφέας διατηρεί χρονολόγιο στο facebook, τα ιστολόγια ο δείμος του πολίτη, στη χώρα των κανιβάλων (όπου δημοσιεύονται οι ολοκληρωμένες μελέτες και τα δοκίμιά του) και τις ποιητικές διαδρομές του δείμου, ενώ δοκίμια και λογοτεχνικά του έργα μπορεί να διαβάσει κάποιος στο issuu.com. Έχει εκδώσει το πολιτικό δοκίμιο η δημαγωγία της “δημοκρατίας” και την εκτεταμένη μελέτη-πολιτικό δοκίμιο Τοπική Αυτοδιοίκηση, προοπτικές ανάπτυξης των τοπικών κοινωνιών