Ένα από τα βιβλία που σίγουρα δεν περνούν απαρατήρητα από τον αναγνώστη τους είναι η ”Πρόζα” του Thomas Bernhard που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Κριτική και περιλαμβάνει συνολικά επτά αυτοτελή διηγήματα. Το έργο του μεγάλου αυστριακού συγγραφέα πρωτοείδε το φως της δημοσιότητας το 1967. Ιδιαίτερος, πρωτότυπος και αντισυμβατικός τρόπος γραφής, σκηνικά σκοτεινά, κρύα  και απογυμνωμένα από καθετί το περιττό.  Τα κεντρικά πρόσωπα των ιστοριών   παγιδευμένα  στον ίδιο τους  τον εαυτό ζουν την  αποπνικτική καθημερινότητα και την  κοινωνική απόρριψη. Η ιδιαιτερότητα απέναντι στην κανονικότητα,  τα όρια του επιτρεπτού και οι ακραίες καταστάσεις και συμπεριφορές. Η απελπισία, η ασθένεια, ο  θάνατος, η απομόνωση και τα αδιέξοδα αλλά και η ελπίδα. Όλα περνοδιαβαίνουν στις γραμμές αυτού του βιβλίου, όπως άλλωστε όλοι  οι άνθρωποι έχουν τη δική τους θέση στη ζωή. Η ”Πρόζα” του Bernhard δεν είναι ένα ευκολοδιάβαστο βιβλίο,  αλλά εκεί κρύβεται ίσως και η ομορφιά του. Η ανάγνωσή του είναι μια πρόκληση να δούμε με μια διαφορετική ματιά κάποια πράγματα και μια ευκαιρία να απολαύσουμε τον τρόπο έκφρασης του πολυγραφότατου και πολυβραβευμένου αυτού συγγραφέα.

”Αυτό όμως που περισσότερο φοβόμουν σε τούτο το σπίτι, και για το οποίο δεν έκανα την παραμικρή νύξη στον αδελφό μου στην Αμερική, αντίθετα, του έγραφα τακτικά δύο φορές την εβδομάδα, ότι είμαι καλά, ότι του είμαι ευγνώμων, ότι κάνω προόδους στις μελέτες μου και ότι η υγεία μου βελτιώνεται, ότι είχα λατρέψει το σπίτι του και όλη τη γύρω περιοχή, όμως στο Ούντεραχ φοβόμουν περισσότερο το λυκόφως και το σκοτάδι που έπεφτε αμέσως μετά. γι’ αυτό το λυκόφως γίνεται εδώ λόγος. Γι’ αυτό το σκοτάδι.”

Τελειώνοντας, πρέπει οπωσδήποτε  να αναφέρουμε την εξαιρετική μετάφραση αλλά και το επίμετρο του Βασίλη Τσαλή, που περιλαμβάνεται στις σελίδες του βιβλίου και μας δίνει χρήσιμες πληροφορίες για τον συγγραφέα και το περιβάλλον που μεγάλωσε.