Επιθυμία ζωής

Προσθέστε τον δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net στην Google

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης

church_night_b

Έξυπνη, σπιρτόζα και πανέμορφη, η μικρή Δήμητρα είχε κλέψει τις καρδιές όλων. Μεγαλώνοντας, διατήρησε όλα αυτά τα χαρίσματα και σε ηλικία μόλις δεκαέξι ετών, γνώρισε τον Δημήτρη. Ζούσαν τον εφηβικό έρωτά τους ξένοιαστοι και ανέμελοι. Μετρούσαν ήδη τρία χρόνια σχέσης και, όπως ήταν αναμενόμενο, ήρθε ο χωρισμός. Η Δήμητρα το βίωσε, βγάζοντας πολλά νεύρα και ένταση. Παρά το μικρό της ηλικίας της, φαινομενικά το ξεπέρασε γρήγορα. Δυναμική και με τσαγανό, έμεινε για αρκετό διάστημα μόνη, γνώρισε καλύτερα τον εαυτό της και τον αγάπησε από την αρχή. Κατάλαβε από πολύ μικρή πως, όσα και να δώσεις στον άλλον, θέλει και άλλα και ποτέ δεν είναι ευχαριστημένος. Με τον Δημήτρη έχουν περίπου φιλικές σχέσεις. Η Δήμητρα από τότε ξεπέρασε τον εαυτό της, πήγε “πολύ παραπάνω”, κάνοντας πράξη την επιθυμία που είχε από μικρό παιδί. Ντύθηκε στα μαύρα, μέσα και έξω και μόνασε για το υπόλοιπο της ζωής της.

γράφει η Βάσω Καρλή

Ακολουθήστε μας

Η απαστράπτουσα σιωπηρή λευκότητα της Ζακύνθου

Η απαστράπτουσα σιωπηρή λευκότητα της Ζακύνθου

Κάποτε, όταν ήμουν νέος, στις αρχές της δεκαετίας του ’90, όντας ενήλικας, επισκέφτηκα την Ζάκυνθο. Εκεί, στις μεγάλες υγροτοπικές εκτάσεις των Αλυκών Κατασταρίου, κατέφευγε κράζοντας, σπαραχτικά είναι αλήθεια, ένα μυστήριο πτηνό, η περίφημη Τυτώ, ένα νυκτόβιο...

την είδα…

την είδα…

α)Την είδα καθώς πλησίαζαΞεμύτιζε το καπέλο της τιμονιέρας σαν πολεμιστής-ξεπροβάλλει δειλά μονάχα το κράνος τουπράγμα τόσο ανάξιο, ως και λόγου-Πολεμίστρα της ένα βουνό από δίχτυαΉταν γαλάζια όπως η θάλασσα-σε μεριές βέβαια υπήρχε πεταμένο χρώμα από βότσαλα-Έψαξα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

την είδα…

την είδα…

α)Την είδα καθώς πλησίαζαΞεμύτιζε το καπέλο της τιμονιέρας σαν πολεμιστής-ξεπροβάλλει δειλά μονάχα το κράνος τουπράγμα τόσο ανάξιο, ως και λόγου-Πολεμίστρα της ένα βουνό από δίχτυαΉταν γαλάζια όπως η θάλασσα-σε μεριές βέβαια υπήρχε πεταμένο χρώμα από βότσαλα-Έψαξα...

Το γρανάζι

Το γρανάζι

Η πεζή και τετριμμένη καθημερινότητα δεν επρόκειτο να διαταραχθεί. Τα ίδια και τα ίδια αδιέξοδα μεταξύ των οποίων ακροβατούσε επιδιώκοντας να βρει την ισορροπία της ζωής. Όμως αυτή δεν ερχόταν. Πώς μπορείς να είσαι σίγουρος σε έναν κόσμο ασταθή; Για να γίνει κάτι...

Ο χορός των καταραμένων

Ο χορός των καταραμένων

Ήταν Σεπτέμβρης. Ένα από τα τελευταία δειλινά του. Όπως πάντα όταν επέστρεφα στο σπίτι, είχα σταματήσει στο πιο όμορφο σημείο της πόλης. Ένα πάρκο στο κέντρο της, στολισμένο με μια μικρή λίμνη, στην άκρη της οποίας δέσποζε μια παλιά εκκλησία. Η λίμνη της φωτιάς, την...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. sofia25164

    Ανθρώπινο και συγκλονιστικό το μικρό σας κείμενο Βάσω!!!!!!! Μπράβο σας!!!!!!!!!

    Απάντηση
  2. Βάσω Καρλή

    Σε ευχαριστώ πάρα πολύ Σοφία.

    Απάντηση

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *